Ik weiger solidair te zijn met andere christenen

Steeds meer christenen omarmen het nasrani-teken; de Arabische letter ‘N’. Nasrani is het koranwoord voor christenen. Het teken wordt door de moslimfanatici van IS gebruikt om de huizen van christenen in Irak markeren. De t-shirts met dit symbool erop zijn niet aan te slepen, en op de sociale media wordt het teken gebruikt om te sympathiseren met de christenen in het Midden-Oosten.

Het is verschrikkelijk wat er gebeurt in het Irak. De daden van IS zijn walgelijk en te afschuwelijk voor woorden. Dat christenen massaal zijn verdreven uit Mosul gaat me aan het hart. Maar de opmars van IS is niet alleen een bedreiging voor de christenen, maar een bedreiging voor alle etnische en religieuze minderheden in de regio.

Daarom begrijp ik de eenzijdige focus van veel christenen niet. Juist in een conflict waarin religie wordt gebruikt als politiek middel, is het risico groot dat er polarisatie ontstaat. ‘Wij christen’ tegen ‘de moslims’.

Door massaal onze solidariteit aan christen te betuigen, lijkt het alsof we partij kiezen; of dat het leed van de christenen zwaarder weegt. IS pleegt misdaden tegen de menselijkheid. We zouden dus solidair moeten zijn met iedereen die nu onder IS niet meer in vrijheid kan leven.

Ja, ik ben begaan met het lot van de christenen in Irak. Maar ik ben ook begaan met het lot van de vele moslims, yezidi’s en al die andere mensen die lijden onder de terreur van IS. Daarom weiger ik om slechts solidair te zijn met de christenen in het Midden-Oosten.

Laten we in plaats van het omarmen van het nasrani-teken, de handen ineenslaan. Zoeken naar verbinding, in plaats van benadrukken wat ons verdeelt.

 

Foto: Vluchtelingenkamp dichtbij de Iraakse stad Erbil (ANP 2014), Fotograaf onbekend