Bescherming

M’n oudste dochter van 8 heeft twee kanaries. Of nee, ze heeft er tegenwoordig drie. Want in tegenstelling tot wat de verkoper van de vogels mij vorig jaar deed doen geloven, zijn het niet twee vrouwtjes… Het hoge gepiep uit het bijna dichte vogelhuisje dat m’n vrouw vakkundig in de grote buitenkooi heeft gehangen, verraadt dat we wel degelijk een vrouwtje en een mannetje hebben.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al heb ik de jongste telg uit het gezinnetje nog niet gezien, er is meer dat op het bestaan van een puppie (of hoe heten baby-kanaries eigenlijk?) wijst. Niet langer kan ik namelijk onbezorgd vogelvoer en water in het hok zetten. Terwijl het blauwe exemplaar mij eerst nog rustig mijn gang liet gaan, verdedigt hij nu met man en macht zijn huisje. Dit moet het mannetje zijn… Nu hij een kleine heeft, is hij veranderd van een zachtaardig kanariepietje die uit je hand eet in een roofvogel die fel in je hand pikt zodra je een vinger in zijn domein durft te steken. De grote beschermer van zijn kleine.

Ik moet aan onze mannetjeskanarie denken nu ik op weg ben naar Calcutta, waar International Justice Mission (IJM) een kantoor heeft. In deze wereldstad worden talloze meisjes en jonge vrouwen vastgehouden in bordelen waar zij onder de meest ranzige omstandigheden dagelijks worden verkracht. Niemand die hen lijkt te beschermen. Ze zijn totaal overgelaten aan de geldzucht van hun pooiers en de lust van hun verkrachters. Niemand die het meer voor hen op lijkt te nemen… Ze zijn slachtoffer van de plaag van geweld waar veel armen op talloze manieren slachtoffer van zijn. Slavernij, mensenhandel, illegale landonteigeningen, politiegeweld, seksueel misbruik… Geen bescherming. Ook niet door de wetten in hun landen. Niet omdat er geen wetten tegen deze misdaden zijn, maar omdat als je arm bent de wetten nu eenmaal niet voor je blijken te werken.

IJM wil als onze blauwe kanarie zijn. Wij willen de armsten beschermen tegen dagelijks geweld. Door de meisjes in de bordelen van Calcutta letterlijk te bevrijden uit de bordelen, door daders te laten berechten, door levens te herstellen en door samenlevingen te veranderen.

We pikken in de handen van iedereen die kwaad in de zin heeft. Omdat de slachtoffers bescherming nodig hebben.

Mijn collega’s zetten zich dag in dag uit in om kwetsbare meisjes te beschermen. En het mooiste is misschien nog wel dat geredde meisjes na jaren van onze professionele counseling weer gelukkig kunnen zijn. Een waardevol leven weten op te bouwen. Ze hebben weer leren fluiten. Net zoals onze babykanarie dit binnenkort vast zal doen. Wel als het aan de papa ligt in ieder geval.

Beeld: Dominik Morbitzer