Egoïsme en vreugde

Onlangs had ik een boeiende gespreksavond met ouders in een middelbare school. Het onderwerp was ‘kiezen’.

In mijn inleiding had ik het over het belang van het leren luisteren naar (de vreugde in) het hart, als richtingwijzer voor de te maken keuzes. Na afloop vroeg een vader mij of dit niet egoïstisch is: het mogelijk verkiezen van het eigen goede gevoel boven het belang van de gemeenschap.

Geen domme vraag. En toch meen ik dat die vraag vertrekt van een onjuiste premisse. Immers, de duurzame vreugde in het hart die kan er alleen maar komen als je in je leven plaats inruimt voor de ander. Egoïsme en ware vreugde gaan niet samen.