Hoe word je een wereldverbeteraar?

De wereld verbeteren? Ik ben iemand die niet graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Ik denk er liever in stilte het mijne van. Ik ‘hoef’ niet zo nodig. Verschuil me liever achter anderen. Maar stiekem heb ik zo nu en dan toch het verlangen om wel de barricaden op te gaan. Droom ik ervan om iets groots te doen voor de mensheid. Om vervolgens die gedachten meteen weer te verbannen naar mijn diepste onderbewustzijn. Te weinig financiën, intellect, talent. Hoe haal ik het in mijn hoofd?!

Hogere doelen

Wellicht ben ik daardoor altijd zo geïntrigeerd door mensen die wel gewoon doen en gaan. Soms heel talentvol, soms uit pure passie. Deze week kwamen er drie wereldverbeteraars voorbij. Ontwerper Daan Roosegaarde (van het Van Gogh fietspad) vertelt in een mooi interview in Humo dat hij de wereld wil verbeteren met zijn talent. ‘Ik doe het niet voor mijn ego. Ik ben met de wereld bezig, niet met mijn troetelkindje’. Daarnaast was er de Koerdische Shilan Hamid, de Almeerse kapster die nu vecht in Irak tegen IS. Alles liet ze achter voor het hogere doel: ze helpt ‘haar’ volk in de strijd. En Marianne Thieme die haar idealen leeft en veganist is geworden om haar strijd tegen de bio-industrie nog meer kracht bij te zetten. Ik ben het niet met iedereen eens, maar hun statements en kracht om te doen waarin ze geloven, boeit me.

Toekomstige wereldverbeteraars vragen zich 3 dingen af

Een grote man of vrouw, een wereldverbeteraar, hoe word je dat? Hoe leg je je terughoudendheid af om mee te kunnen bouwen aan het koninkrijk van God hier op aarde, waardoor de wereld een betere plek wordt? In The Huffington Post las ik een stuk waarin tips worden gegeven om een wereldverbeteraar te worden. Want dat is volgens de schrijfster helemaal niet voorbehouden aan mensen die groter, beter en slimmer zijn dan jijzelf. Haar advies is om je 3 dingen af te vragen:
1 Waar houd je van?
2 Wat heb je meegemaakt?
3 Waar ben je gek van en wat maakt je gek tegelijkertijd?
‘Dat wat je hebt meegemaakt, heeft je gemaakt tot wat je bent. Het leven heeft je tot nu toe getraind. Daardoor ben je in staat om erop uit te gaan en een heldere boodschap te delen. Alleen jij hebt dit meegemaakt. Alleen jij hebt de kwaliteiten, ideeën en het potentieel.’ (…) Jouw stem is misschien de enige, maar jouw stem wordt een schreeuw als je anderen ook inspireert om te delen.’

Duurzame visionair

Het mooiste voorbeeld van zo’n inspirerende stem stond onlangs in de column van Ben Tiggelaar voor NRC. Daarin schreef hij over de zakenman Ray Anderson, bestuursvoorzitter van Interface, in Nederland bekend van de Heuga tapijttegels. Anderson besloot in 1994 zijn bedrijfsvoering om te gooien en zijn bedrijf volledig duurzaam te maken. Waarom? Hij had in een boek een verhaal gelezen dat hem raakte als een ‘speer in de borst’. Een ogenschijnlijk onbelangrijk verhaal over rendieren zette hem ertoe aan om zijn multinational duurzaam te maken. Tiggelaars statement: ‘Ray Anderson veranderde in een duurzame visionair door mensen als u en ik’.

Misschien toch die gedachten uit m’n onderbewustzijn maar weer eens opdiepen.