Bob Dylan komt na 35 jaar met nieuw gospelalbum

Afgelopen vrijdag ontving Dylan de MusiCares Person of the Year award. Tijdens de speech die daarop volgde, vertelde Dylan over zijn carrière, het schrijven van nummers en over de criticasters die hem zien als iemand die zijn carrière heeft opgebouwd met het ‘verstoren van verwachtingen’. In diezelfde speech kondigt hij aan dat hij met de Blackwood Brothers een gospelalbum gaat opnemen. ‘Dat verstoort misschien de verwachtingen, maar dat zou niet zo moeten zijn’, aldus Dylan.

Jesusfreak
Het eerste ‘verstorende moment’ vond misschien wel plaats in 1979. Dylan kwam er openlijk vooruit een herboren christen te zijn en maakte zijn eerste gospelalbum Slow Train Coming. De kritieken waren niet mals. De rocklegende zou een Jesusfreak zijn geworden. Nummers als Man Gave Name to All Animals en Gotta Serve Somebody stonden haaks op de gedachtewereld van de Dylan fans. John Lennon noemde Serve Somebody zelfs beschamend. In reactie daarop schreef hij het nummer Serve Yourself, waarin hij Dylan bekritiseert en stelt: You gotta serve yourself. Ain’t nobody gonna do it for you.

Seculiere boodschap
In de jaren daarna blijft Dylan openlijk spreken over zijn geloof in Jezus. Er verschijnen nog twee uitgesproken christelijke albums: Saved (1980) en Shot of Love (1981). Daarna breekt een periode aan waarin Dylan nummers opneemt die een meer universele en seculiere boodschap hebben. Er blijven verwijzingen naar christelijke thema’s, maar de teksten bieden ruimte voor een brede interpretatie. Ook lijkt Dylan weer terug te keren naar zijn joodse roots.

Wat Bob Dylan precies nog allemaal gelooft is erg onduidelijk. In 1997 zegt hij in een interview met Newsweek:

 ‘Here’s the thing with me and the religious thing. This is the flat-out truth: I find the religiosity and philosophy in the music. I don’t find it anywhere else. Songs like “Let Me Rest on a Peaceful Mountain” or “I Saw the Light”—that’s my religion. I don’t adhere to rabbis, preachers, evangelists, all of that. I’ve learned more from the songs than I’ve learned from any of this kind of entity. The songs are my lexicon. I believe the songs.’ Ook stelt hij dat hij gelooft in: ‘A God of time and space’.

 Evangelische tour
Dat er veel onduidelijkheid bestaat over wat Dylan precies gelooft is misschien maar goed ook. In zijn periode als herboren christen is hij zo expliciet, dat veel fans zich van hem vervreemden. Was hij op die ‘evangelische tour’ gebleven dan was zijn muziek -en de boodschap die hij daarin probeert over te brengen- gemarginaliseerd tot een beperkte club. Nu worden er pagina’s aan boeken, artikelen en blogs gewijd over Dylans werk en zijn visie op de zin van het leven. Er zijn weinig artiesten waarvan de songteksten zo uitgebreid geanalyseerd en bediscussieerd worden.

Gaat Dylan met zijn vierde gospelalbum de verwachtingen verstoren? Ongetwijfeld. Of het ons iets meer gaat vertellen over zijn geloof is nog maar zeer de vraag. Maar dat doet er ook niet toe. Ik hoop dat we nog lang mogen discussiëren en nadenken over het werk van deze dwarse profeet.

 

Klik hier om de hele speech van Bob Dylan te lezen.

 

Beeld: ANP (2012) – Domenech Castello