#34 Loslaten om te groeien #40dagentips

Soms moet je iets loslaten, omdat er anders niets nieuws kan groeien.
Het beeld van zaad helpt om je dat voor te stellen. Je moet de grond in – als je alle zonnebloempitten vasthoudt (of opeet) groeien er nooit zonnebloemen. Het zaad moet wel eerst ‘doodgaan’ om nieuw leven voort te brengen. En is best pijnlijk.

Heb je ooit iets vastgehouden
tot je handen er pijn van deden..
En het dan losgelaten en zien vallen
terwijl je het hoorde breken?

Ik heb zoveel vastgehouden
maar nu zijn mijn handen open
wijd open en leeg.

(uit Faultlines van Karine Polwart)

In de bijbel wordt het beeld van zaad verbonden met het leven van Jezus.
Uit zijn sterven komt nieuw leven voort. Uit ‘verlies’ kan iets nieuws groeien. Neem eens de tijd om je het beeld van de graankorrel voor te stellen en dat te verbinden met je eigen leven. Als je erop mediteert, erop  ‘kauwt’ kun je jezelf daarbij een aantal vragen stellen.

 

Het beeld:

Als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht (Johannes 12: 24)

Vragen:

    1. Als je iets loslaat, kan dat transformeren en worden tot iets nieuws?
    2. Wat kan er veranderen en groeien naar iets nieuws in jouw leven?
    3. Kun je vertrouwen op de goede grond die vruchtbaar is?
    4. Wat maakt het moeilijk om los te laten, om (laten) ‘te vallen’?
    5. Kun je vertrouwen op groeikracht in jezelf?
    6. Kun je je voorstellen dat God de goede grond is…?
    7. Op wat voor ‘vrucht’ hoop je?
    8. Waar ben je bang voor? En terwijl je over die vraag nadenkt, luister dan ook even naar dit liedje van Daniël Lohues: Angst is mar veur eben, spiet is veur altied

Ie moeten niet bange wezen
veur hoe de wind soms stiet
Angst is mar veur eben,
spiet is veur altied

Wees mar nie benauwd,
ie zien ja wel hoe ‘t giet
Angst is mar veur eben,
spiet is veur altied

Donkere wolken botsen soms,
waor dan bliksem uut ontstiet
Mar laot joe niet beletten
deur de kans op groot verdriet

Haol joe mar nie in,
stort joe dapper in de stried
Angst is mar veur eben,
spiet is veur altied

Zwarte nachten zwiet en jeuk
en verlichting is der niet
Doodsbenauwd veur alles
Mar ‘t gevaor bestiet
dat zo naost ‘t slechte
ok ‘t goeie overgiet
Denk dan;
Angst is mar veur eben,
spiet is veur altied