Hee TinderTheoloog – Tindermeisje hier

‘Je verhaal was zo mooi, ik kreeg er tranen van in mijn ogen. Het is precies waar ik van droom, wat ik zo graag zou willen horen. Maar mijn ontroering maakte al snel plaats voor realisme. Cynisme zo je wilt. Je zegt wel dat je die barsten in mijn gezicht wilt koesteren, dat je kunt lachen om mijn verbrande lasagne. Dat je voor me wilt zorgen, juist op de momenten dat ik er niet uitzie. Maar bevinden jouw uitspraken zich niet net zo goed in die neppe hemel waar ook mijn perfecte foto’s een plaatsje hebben? Kun jij eigenlijk wel blijven lachen als ik dat niet kan? Wil je me echt omhelzen in mijn gebrokenheid?

Ik denk van niet.

Zeg nou zelf, een keertje is leuk. Maar wat als het vaker voorkomt? Wat als ik je overstelp met mijn onzekerheid, mijn strijd met mezelf om te mogen zijn wie ik ben? Als de sleur en druk van het leven me even alle energie ontnemen, sta je dan avond aan avond voor me te koken met een lach op je gezicht?

Rotzooi van een ander 

Ik heb meegemaakt hoe dat soort idyllische beloften wegglijden na de zoveelste teleurstelling. De ander blijkt minder flexibel dan je dacht. Heeft minder eigen mening en lijkt in een aantal opzichten toch wel heel erg op haar moeder. Je hebt niet elke keer de energie om lief te zijn als ik me weer het schompes heb gewerkt. Het kan gebeuren dat – zonder dat je het in de gaten hebt – die onvolkomenheden van exotische schoonheden verworden tot stokken om mee te slaan. Stokken die het vuur beetje bij beetje uitdoven. Is dat sowieso niet de trend in de maatschappij? We weten ons geen raad met misfits, met gebrokenheid. Je wilt niet echt op de hoogte zijn van de rotzooi van een ander, uit angst dat het de puinhoop in je eigen leven aan het licht brengt. Het is makkelijker om je op te trekken aan andermans schoonheid, aan haar of zijn perfecte leven, lieve kinderen, in de hoop dat daarvan ook iets op jou afstraalt. De sociale media en ook Tinder varen er wel bij.
En zelfs in de kerk, beste TinderTHEOLOOG, is het verhaal van gebrokenheid vaak niet welkom. Terwijl ze er nota bene patent op hebben door het centraal stellen van de gebrokenheid van Jezus. Maar de realiteit is dat kerkmensen er vaak zenuwachtig van worden.

Kans op een match
Ik speel het spel dus met verve. Ik benadruk mijn positieve punten (letterlijk en figuurlijk) en Tinder krijgt van mij het mooiste plaatje. Dat is aantrekkelijk, heb ik geleerd. Dan heb ik de meeste kansen op een match. Niks mezelf helemaal laten zien. Want ik weet eigenlijk wel zeker dat ook jij, TinderTheoloogje, daar niet mee kunt omgaan, ondanks je mooie intenties en oproep. We zullen zien welke aanpak de beste blijkt te zijn.’