Poëzie | Langzaam

Langzaam verdwijnen de herinneringen
aan hoe het is hoe het was

Langzaam verdwijnt je bezorgdheid
je eens zo aanstekelijke lach
waarom om het even

Je staart voor je uit bent
onzeker en bang

Herinnert je niet eens meer
de kleur van het decennia
oude huiskamerbehang

Langzaam neem je afscheid
van jezelf en het leven

Schaar ook jij je in die lange
rij van het langzaam steeds
meer vergeten

© Hans Lambrechts