André Hazes was een boeddhist

André Hazes blijkt boeddhist te zijn geweest, hoorde ik op de radio. Ik heb thuis een Boeddhabeeldje. Dat lijkt op André Hazes. Maar verder vind ik het lastig om dit goed te kunnen plaatsen. Als de grote volkszanger in het geheim christen was geweest, had ik er nog mee uit de voeten gekund. Bloed, zweet en tranen kan wat mij betreft prima als chanson in The Passion wanneer Jezus terugblikt op zijn leven en lijden. Maar Hazes als krypto-boeddhist? Wat moet ik me daarbij voorstellen?

Boeddhist geworden

Nu hoor ik mijn omgeving wel vaker dat iemand boeddhist is geworden. Meestal gaat het dan niet om intensieve praxis, maar om de toeëigening van een mentaliteit waarvan men meent dat het zijn oorsprong vindt in het Boeddhisme. Als je doorvraagt, gaat het dan om de waarde van stilte, terughoudend zijn in je oordeel, openstaan voor andere religies, onthecht en vredelievend leven. Vaak wordt daar dan ook bij gezegd dat de christelijke godsdienst in dit alles tekort schiet. Als klap op de vuurpijl introduceert men meestal ook de vaste overtuiging dat reïncarnatie ons lot is.  Soulmates en kippenvelmomenten zijn daarvan het bewijs. Zou André Hazes dus ook…?, denk ik nu. Bij de talloze kippenvelmomenten en bij Rachel als soulmate kan ik me iets voorstellen, maar hoe zit dat met al die andere zaken? Zou Hazes daar naar verlangd hebben?

Verborgen volksreligie

Boeddha heeft sinds gisteren voor mij een ander gezicht gekregen. De onthulling dat André Hazes zichzelf boeddhist noemde, staat niet op zichzelf. Boeddhisme is misschien wel de verborgen volksreligie van ons land. Ik begrijp nu iets beter waarom een Boeddhabeeld wel te koop is bij het tuincentrum. Dan heeft Jezus nog een weg te gaan. En dat net voor Pasen. Zeg maar niets meer…

 

Foto: Foto’s en elpees van André Hazes in zijn stamkroeg de Eddy Bar. ANP Kippa Jerry Lampen