Doen we het nou echt zo verkeerd als ouders?

Opvoeden, we vinden het lastig als ouders. Als ik de Zembla documentaire Ouders van Tegenwoordig moet geloven, groeien onze kinderen allemaal op tot narcistische wezens die totaal niet meer kunnen omgaan met teleurstelling en hiërarchie. Als ouders weten we ook niet meer waar we onze autoriteit vandaan moeten halen. ‘Er is geen God en gebod meer die zeggen dat de ouder de uitvoerder is van God en gebod. De autoriteit van de ouder wordt niet meer bekrachtigd door zo’n instantie van buiten’, legt historisch pedagoog Mirjam Schöttelndreier uit.

Stok achter de deur
Ik werd boos van de uitzending. Van het vroeger-deden-ze-alles-beter-gevoel. God als stok achter de deur, hoeveel kwaad is er niet aangericht door die zogenaamd van boven goedgekeurde autoriteit? En nee, echt niet iedere ouder pampert z’n kind tot in de volwassenheid, rijdt hem overal naartoe en houdt hem zoveel mogelijk uit de wind. In de uitzending was de nuance jammer genoeg zoek.

Een gemiste kans voor Zembla, want er is best een punt van zorg. We slaan soms inderdaad een beetje door in onze drang om onze kinderen de gelukkigste ter wereld te maken. We laten ze net iets te vaak voelen dat ze speciaal zijn en behoeden ze graag voor pijn en teleurstelling. Daar wijzen pedagogen ons al jaren op. Het ideale midden blijkt ook in de opvoeding lastig te vinden.

Het moet wel leuk zijn
Toch zit de echte oorzaak van onze opvoedmoeite volgens mij niet in de fouten die we maken in de opvoeding (hebben onze ouders ook gedaan), maar in het feit dat tegenwoordig alles ‘leuk’ moet zijn. ‘Leuk’ is een ziekte die de hele maatschappij, maar ook onze opvoeding aantast. Alles moet ‘leuk’ zijn: onze huizen, ons werk, onze relatie en ook onze kinderen. De tijd die we doorbrengen met onze kinderen (voor alle duidelijkheid: ondanks dat we werken is dat veel meer tijd dan onze ouders aan ons besteedden) moet ook ‘leuk’ zijn. Zoals de moeder in de docu zegt: ‘Ik wil heel graag dat we een goede relatie hebben, ik wil geen ruzie.’ We kunnen als ouders dus niet meer omgaan met ‘niet leuk’ en dat maakt dat we het onze kinderen ook niet meer kunnen leren.

Opvoeden is regelmatig niet leuk. Grenzen stuiten op verzet bij je kind. Toch heeft hij ze zo hard nodig om uiteindelijk die geweldige, verantwoordelijke, betrokken en ja, ook leuke volwassene te worden die je als ouder voor ogen hebt. Daarom is het zo belangrijk om consequent te zijn. Om je nee een echte nee te laten zijn. Lastig? Ja. Gelukkig is er hulp. Kinderpsychologen en methodes die jou als ouder echt goede tips geven. Wordt dat opvoeden toch nog een beetje ‘leuk’. En je krijgt er ook nog heel veel voor terug…