Waarom Monica Lewinsky ons laat zien dat religie waardevol is #ReligieRidder

Je ziet de naam ‘Monica Lewinksy’ en ergens in je hoofd hoor je Bill Clinton valselijk ontkennen dat hij geslachtsgemeenschap met dit meisje heeft gehad. Misschien zie je nu ook even voor je hoe deze voormalige president van Amerika oraal bevredigd wordt. A dirty mind is a joy forever.

Monica was een meisje van in de twintig dat verliefd werd op haar baas. Shit happens. De baas maakt haar het hof, dingen lekken uit en het meisje wordt jarenlang mikpunt van spot in alle media. Want haar baas is toevallig ook de baas van de VS.

Genadeloze generatie

Lewinsky ziet zichzelf als het eerste slachtoffer van de schandpaal van onze internetgeneratie. Tomaten werden er altijd al gegooid, maar het wereldwijde web van massamedia maakt alles nog weer groter en genadelozer.

De jonge vrouw heeft al die tijd haast ondergedoken gezeten, in de veilige omgeving van haar familie. Om haar zelfbeeld te repareren. Om te wachten op een nieuwe kans. Die ze nu zelf op moedige wijze pakt door openbare toespraken te houden over haar lot.

Een beetje genade, aub!

‘Vroeger’ had je religies. Met rituelen, enzo. Biecht, om de misstappen van je jeugd toe te vertrouwen aan een anoniem gezicht van God – en vergeving toegezegd te krijgen. Verzoendagen waarin je schuld aan elkaar, aan jezelf, aan wie of Wie dan ook belijdt en opnieuw kunt beginnen.

Dat blanco strafblad, dat nieuwe begin, de grote verzoening – juist die dingen hebben we nodig in een cultuur waar Google al je flaters vindbaar houdt, Youtube al je falen onverbiddelijk in beeld brengt en Twitter en Facebook podia bieden voor meer haters dan je je voor kunt stellen.

Bekijk de ontroerende speech van Monica Lewinsky: