Moderne Psalmen | Hoe overleef je een klotedag?

Ouder worden. Het beeld dat erbij wordt geschetst, vind ik soms wat geromantiseerd. Als we de reclames mogen geloven zijn het allemaal stralende mensen die, steeds wijzer, rust hebben gevonden in hun eigen wezen.

Dikwijls werd ik gekweld, van mijn jeugd af aan

Als dat zo is, dan is de keerzijde ook waar. Dat het leven je somber kan maken, cynischer. De vrienden die je blijft verliezen, het continue gevecht om je hoofd financieel en psychisch boven water te houden, je zintuigen – ogen, oren – die achteruit blijven gaan, en daarmee je beleving van de wereld verkleinen. Oud: iedereen wil het worden, niemand wil het zijn.

Ze trokken hun ploeg over mijn rug

en maakten lange voren

Logisch dat er dagen tussen zitten dat je denkt: weer zo’n klotedag. Hoe kom ik deze door? De buigzame, jonge geest die dapper klappen van de zweep opvangt, is verworden tot een stugge ploeteraar met bonkige eeltlaag.

Maar gebroken hebben ze me niet

Dat vind ik het magische van het leven. Altijd is iets onverwachts dat je blik afwendt. Een onbekend poezebeest dat op straat naar je toekomt en spontaan gaat spinnen wanneer je haar aanraakt. Precies dat ene troostende lied dat in de winkel wordt gedraaid wordt als je het nodig hebt. De vriend die je al jaren niet hebt gezien en vijf minuten nadat je aan hem dacht een berichtje stuurt. Hoe dat komt? Toeval? Het voelt in elk geval alsof je gezegend wordt. Alsof je wordt opgeladen voor een nieuwe dag.

Wij zegenen u in de naam van de Heer