Dit is niet mijn christendom

Vol verbazing heb ik gekeken naar de docu The Most Hated Family in America. BBC-documentairemaker Louis Theroux bezocht in 2007 en 2011 leden van de sekte die zich The Westboro Baptist Church noemt. Afgelopen week zond de VPRO deze afleveringen uit. Tijdens het kijken dacht ik maar één ding: ik herken hier mijn christendom niet in. En ik wil zeker niet geassocieerd worden met deze manier van geloof belijden.

Slachtofferrol
De Westboro Bapist Church is klein. Hij bestaat uit zo’n 70 leden, de meesten zijn lid van de familie Phelps. De kerk is opgericht door Fred Phelps, ook wel bekend als Gramps. Ze zijn bekend geworden door hun protesten bij begrafenissen. Vooral omgekomen soldaten zijn het doelwit. Fags, zoals de the most hated family ze noemt. Inmiddels is er in Kansas zelfs een wet ingevoerd die ervoor moet zorgen dat de familie niet te dichtbij kan komen tijdens de uitvaart.
Fags, het welbekende scheldwoord voor homo, is de rode draad van de familie. Iedereen die afwijkt van hun zelfbedachte norm is een fag. Waarom? Dat wordt niet duidelijk. De leden van de kerk zijn vooral erg goed in vragen ontwijken, zich in de slachtofferrol proppen en rare redeneringen maken. Zoals de redenering dat homoseksualiteit overspel is. ‘Er lopen mannen met een trouwring om die het buiten het huwelijk met mannen doen! Dus homoseksualiteit is overspel.’ Die mannen zijn er inderdaad. Net zoals er mannen zijn die een monogame relatie met een man hebben. Of getrouwde mannen die het buiten het huwelijk met een andere vrouw doen.

De haat wordt groter
De haat van de kerkleden jegens alles wat niet lid is, is eng. In het tweede deel gaat de kerk zelfs zover dat ze een Koran verbranden. Ze zijn er ook trots. De haat wordt alsmaar groter en groter. De kerk wordt extremer, de kinderen meer geïndoctrineerd en families van afvalligen willen hun eerder zo dierbaren nooit meer zien. Het is schrijnend. En ik word er woest van. Razend.
Dit kan namelijk niet de bedoeling zijn van het christendom. Wat ik ook vind van mensen, ‘Heb je naaste lief als jezelf’ uit Leviticus is voor mij het allerbelangrijkste uit de Bijbel. En nee, ik ben niet heilig. Ik ben soms boos op mensen, vind mensen niet aardig en ben niet altijd even goed voor anderen. Maar ik probeer het, net als mijn zowel christelijke als onchristelijke vrienden, wel te doen. Ik wil dat iedereen mag zijn wie hij of zij is. Ik wil dat iedereen de vrijheid heeft om te kiezen voor een relatie met wie dan ook. Vrij om te kiezen of je wil vechten in Afganistan. Vrij om te kiezen of je lid bent van een kerk of niet.

Het christendom draait in mijn ogen niet om haat, anderen bekritiseren of zelfs beledigen. Iets met een balk en een splinter. Ik wil me hierbij dan ook graag distantiëren van iedere christen die uit naam van de Bijbel haat. Dat is niet mijn religie. Mijn religie draait om liefde en respect voor elkaar. Ook als je het niet met de levensstijl van een ander eens bent. Misschien had ik het beter gedaan als hippie, maar ik denk dat we helemaal nergens komen zonder een beetje respect en acceptatie. Hoe vaak we de fout ook ingaan.