Dominee Obama zwijgt 11 seconden. En dan…

Je staat voor vijfduizend rouwenden. Een paar dagen ervoor zijn negen mensen genadeloos afgemaakt. Negen zwarte mensen. Door een wit mens die een rassenoorlog wilde beginnen. Een soort Helter Skelter zoals ooit seriemoordenaar Charles Manson probeerde.

Je weet hoeveel woede er sluimert. Je hebt de rellen gezien, nog maar een paar weken terug. Maar je hebt ook iets anders gezien. Een moeder die de moordenaar van haar zoon vergeeft. In deze vijfduizend mensen voor je broeit ook een onopgeefbare genade. En die wil er uit.

Reservoir van goedheid
Je gaat het podium op en je begint je preek (terugkijken of teruglezen). Je vertelt over wat je eerdere generaties is aangedaan, maar hoe ook bij hen telkens die goedheid naar buiten wilde. Iedereen kent een ‘reservoir van goedheid’, vertel je, waaruit we kunnen putten in de tijden dat we wanhopig zijn. Je vergeet even dat je de machtigste man op aarde bent.

Je bent 11 seconden stil.

En dan zing je.

Een lied geschreven door een slavenhandelaar die zijn leven beterde. Die wist dat je je leven kan veranderen. Dat het niet nodig is door te gaan zoals je altijd bent doorgegaan. Je zingt dat jij ook ooit ‘verloren’ was, maar nu ‘gevonden’. Ooit ‘blind’ maar dat je nu kunt ‘zien’. Je zingt dat als machtigste man van de wereld. Als zwarte, machtigste man van de wereld. Wat gun ik de Schilderswijk op dit moment, met hun eigen ‘rassenrellen’ na de dood van Mitch Henriquez , een dominee Obama.

Die andere wereldleiders
Nadat ik het filmpje een paar keer in tranen had gezien, moest ik denken aan de speeches van Romeinse keizers. Toen de machtigste mannen ter wereld, ook leiders van een wereldrijk. En ik wist dat een Romeinse keizer nooit zoiets als Obama had kunnen zeggen.
De beroemdste begrafenistoespraak is die nadat Julius Caesar is vermoord. Zelf bepaald geen lieverdje. Caesar was een van de grootste slavenhandelaars en massamoordenaars uit zijn tijd. Maar in deze speech krijgt niemand eer dan hij. Het resultaat is een woedende menigte en grote rellen. En een maatschappij die niets veranderd is.

De Romeinse menigte droeg toen ook, net als de vijfduizend in Charleston, een ‘reservoir van goedheid’ in zich, waarmee ze boven zichzelf hadden kunnen uitstijgen. Ze kregen er de woorden niet voor. De doorgang was geblokkeerd.
Maar deze vijfduizend in Charleston hadden al eeuwenlang het verhaal gehoord van een andere machtige man die werd vermoord en die zijn moordenaars vergaf. Hij sloeg een ‘leiding’ en we kregen toegang tot een ongekend reservoir van goedheid.