Voel de soul van sister Mavis Staples

Some holy ghost keeps me hangin ‘on, hangin’ on
I feel the hands, but I don’t see anyone, it’s there and gone

De oude stem van Mavis Staples, slechts spaarzaam begeleid door een akoestische gitaar en een sober achtergrondkoortje, zingt deze woorden als opener van haar meest recente album One True Fine. Best gewaagd om zo te beginnen, maar ze treft daarmee desondanks (of juist) direct het doel waarvoor ze deze muziek maakt: de ziel.

De kracht van Mavis Staples zit hem niet in haar loepzuivere uithalen, onmogelijke octaven of onnavolgbare frasering. In Mavis’ warme stem proef je jaren van levenservaring en pure emotie: dit is échte soul. En dan raakt de ene ziel de andere.

Protestliederen

Mavis Staples is niet alleen een geweldige zangeres, ze is ook een bijzondere vrouw. Al sinds 1949 (!) is ze actief in de muziekindustrie. In haar jonge jaren maakte ze deel uit van de familieband The Staple Singers, een legendarische r&b-groep, onder aanvoering van haar vader ‘Pops’ Roebuck Staples. Na een ontmoeting met Dr. Martin Luther King jr. in 1963, zei vader Staples tegen zijn dochters: ‘Listen you all, I really like this man’s message. And I think if he can preach that, we can sing it.’ Vanaf dat moment zongen The Staple Singers protestliederen en raakten ze intensief betrokken bij de strijd van Martin Luther King en zijn beweging voor gelijke burgerrechten.

Onderschatte diva
Later ging Mavis Staples solo en werkte ze onder andere samen met grootheden als Prince en Bob Dylan. Ze is nu 76 jaar en trad vorige zomer nog op voor een enthousiast publiek op het North Sea Jazz Festival. Het gezaghebbende muziektijdschrift Rolling Stone betitelde haar als ‘the underrated diva of the century’.

Deze ‘diva’ laat zich dus leiden door some holy ghost:

Feeds my passion for transcendence
Turns my water into wine
Makes me wish I was empty

Haar laatste drie albums hebben van alle critici lovende commentaren gekregen. Het zijn albums boordevol traditionals, hymnen en gospels. In een maatschappij waar de kerken leeglopen is Mavis een dominee die mensen weet te raken.

Hoe doet ze dat?

Authenticiteit, bescheidenheid, opkomen voor gerechtigheid, passie, wijsheid; dat zijn woorden die mij te binnen schieten bij deze vraag. Het is haar persoonlijkheid. Mavis beleert niet, maar inspireert. Ze oordeelt niet, maar troost. En dat doet ze vanuit een onwankelbaar geloof en een vaste hoop, geleid door de Heilige Geest.