God & seks: de theorie is ff anders dan de praktijk…

Bidden en seks kunnen hetzelfde probleem opleveren. Je weet hoe het moet, maar de praktijk? Dat is vaak toch een ander verhaal. In bed met je partner moet je met gesloten ogen bijvoorbeeld almaar denken aan je wasmachine die een raar geluid maakt. Zo ook kun je in het gebed de ogen sluiten, maar blijven je gedachten hardnekkig gaan naar een botsing met een collega op je werk. In bed doe je alles zoals het hoort, maar klaarkomen? Ho maar. Ook aan het gebed of een kerkdienst kun je een leeg gevoel overhouden.

Ik doe wat ik haat
We willen helemaal niet denken aan dingen die ons afleiden, maar doen het toch. De apostel Paulus roept al: ‘Ik doe niet wat ik wil, ik doe juist wat ik haat’. Hij zal niet gedacht hebben aan een wasmachine, maar wellicht wel aan conflicten, want daar had hij er veel van. En wat is volgens hem de remedie? ‘Jezus Christus, onze Heer’.

Grote kans dat je hier gaat gapen, alsof je een oude krakende geluidsopname van een EO-dag hoort. Toch zit er een diepe wijsheid in. Die hinderlijke gang van onze gedachten waarop we geen greep hebben is de weerbarstigheid van het kruis. Zoals die voor de Grieken een schandaal was en voor de Joden dwaas, is die voor ons irritant. We doen niet wat we willen maar wat we haten, zodat we niet kunnen genieten – in bed of in het gebed.

Hamster in de molen
Zolang we ons blijven verzetten tegen storende gedachten, raken we alleen maar verder van huis. Als ik zeg: ‘Denk niet aan de wasmachine’, wat is dan het eerste wat je doet? Precies. Dat schiet niet op. Uit armoede ‘faken’ we uiteindelijk maar een orgasme of zeggen we dat we een goede kerkdienst hebben gehad. Maar in werkelijkheid voelen we ons als een rennende hamster in een molen: hoezeer we ons best ook doen, we bereiken nooit ons doel.
Het probleem is dus niet die wasmachine of wat dan ook waaraan we moeten denken, maar wijzelf. Onze natuurlijke impuls is om onze wil aan de dingen op te leggen. We willen controle houden. Maar het leven is vaak zo weerbarstig als het kruis, zodat dat niet lukt. Het resultaat is dat we gaan tobben of twijfelen aan onszelf. ‘Ben ik wel een goede gelovige?’ of: ‘Ben ik wel een goede partner in bed?’

De remedie is de weg van Christus die het kruis aanvaardt. Dus: verzet je niet, maar accepteer eenvoudig dat je moet denken aan dingen waar je je helemaal niet mee wilt bezighouden. Kies waarvoor je niet kiezen wil. Dat is al het begin van overgave die tot een Paaservaring kan leiden. Het wonder is dat die wasmachine of het conflict op je werk dan snel zullen verdwijnen, om plaats te maken voor een spetterend hoogtepunt of een woordeloze ervaring van de nabijheid van God.