O ja, Jezus heeft het weer gedaan… #vluchtelingendrama

Ja, daar op dat rechtsblog TPO las ik nou nog eens een stuk waar ik als theoloog en linksmens warm van werd. Niet omdat ik het ermee eens ben, maar wel omdat het christendom toch eindelijk weer eens de credits krijgt die het verdient. Zoals zoveel jonge blanke intellectuelen vindt de schrijfster Nederland niet seculier genoeg. Maar wat ze ons verwijt is nou eindelijk eens niet waanbeelden, het verzieken van kinderen of het pesten van homo’s.

Getsie, naastenliefde

Nee, Esther van Fenema wil ons land minder christelijk zien, omdat we nu nog veel te lief zijn:

Geheel in lijn met onze christelijke traditie geilen we massaal op slachtofferschap. Hoe zieliger hoe beter of eigenlijk: hoe heiliger.

Ze gaat verder door ook het (toch seculiere) marxisme op Jezus’ conto te schrijven. Jezus leerde ons om te zien naar elkaar, en nu zitten wij allemaal met post-christelijke communistische sympathieën opgescheept. Onhandig! Verder

propageert Jezus grenzeloze liefde en vergeving. We hebben geleerd dat deze deugden per definitie nobel zijn, maar is dat wel waar?

Zeg het maar! Met het risico zo dromerig als John Lennon en zo romantisch als een TinderTheoloog te zijn ben ik nog steeds geneigd die vraag met ‘ja’ te beantwoorden. Ik vind liefde en vergeving per definitie nobel, hoewel niet altijd nuttig, rendabel of comfortabel.

Jezus was een gekkie

Dan is er de verplichte

Ik ben nog steeds benieuwd of Jezus een geniale zet was van de Romeinen om het weerbarstige Joodse volk onder de duim te houden of dat hij een scherp getimede schizofreen was die zich uiteindelijk suïcideerde aan het kruis?

die ik graag met ‘schoenmaker, blijf bij je leest’ had beantwoord, ware het niet dat de auteur psychiater is en dus wel keurig bij haar leest staat, maar gewoon stupiditeit uitkraamt. Ach, dat mogen columnisten. Next.

Vluchtelingen redden in Jezus’ naam

Verder naar het concrete probleem volgens Van Fenema: de vluchtelingen, voor wie wij door Jezus’ cultuurvergiftiging veel te soft zijn.

De vluchtelingencrisis is koren op de onbewuste christelijke molen; alle thema’s worden massaal ingezet: zielige mensen, naastenliefde en kilo’s opoffering

Zo gaat ons onbewust nog veel te christelijke landje met de mensen om:

Alsof we Jezus zijn die met open armen zegt ‘laat alle vluchtelingen tot mij komen want het koninkrijk der Nederlanden behoort toe aan wie is zoals zij’

Jezus wás ook gek

Esther heeft gelijk. Of het waar is dat Jezus de credits verdient voor alles wat wij nu nog aan liefs en links roepen weet ik niet. Dat Jezus veel te lief en linkserig was, dat staat als een paal boven water. Politiek in de naam van Jezus ís ook onmogelijk. Niet omdat ik theocratie vreselijk vind. Niet omdat we geen fucking clue hebben wat Jezus vandaag de dag zou doen.

Want dat hebben we eigenlijk wel. Jezus zou z’n huis verkopen en de opbrengst aan de armen geven. Jezus zou ieder mens dat hem aankijkt als moeder, vader, zus of broer zien. Jezus zou, als hij een klap op zijn rechterwang kreeg, de boosdoener zijn linkerwang toekeren.

We weten allemaal hoe het met Jezus is afgelopen.

Ja, dat weten we allemaal. Politiek met Jezus, nooit een goed idee.
Maar laat mij lekker geilen op slachtofferschap.
Laat mij grenzeloze liefde en vergeving propageren en betrachten.
Geef mij kilo’s naastenliefde en opoffering.
Gun mij m’n knulligheid ten top zonder realiteitszin.

Ik vind het namelijk zo koud zonder die gekke Jezus.

 

Foto: Noodopvang voor vluchtelingen in Rotterdam
ANP/Arie Kievit