Dierendag, Jezus en Spaanse vogeltjes

Een zaaier gaat uit zaaien – wat kan er zoal gebeuren: een gedeelte valt niet eens in de grond en wordt opgegeten door de vogels. Een ander gedeelte valt tussen de rotsen en komt te snel op omdat het geen wortels heeft. Ook een uiterst kwetsbaar verhaal wordt het als de zon te snel opkomt en de planten verschroeien of als het zaad in de aarde komt en verstikt.

Vruchtbaar
Natuurlijk is er ook zaad dat wel opkomt. De aarde is op plaatsen ook vruchtbaar. Goede vruchten krijg je dan: soms honderdvoudig, zestigvoudig en dertigvoudig. Maar let op: ook als je op vruchtbare aarde zaait is de oogst blijkbaar niet altijd gelijk. De een oogst soms meer dan de ander.

Ongemakkelijke vraag
Zo ging ongeveer een verhaal dat Jezus ooit vertelde. Blijft altijd een beetje ongemakkelijk, dat verhaal. Waarom de een niets oogst – de ander alles en weer een ander een beetje. Maar die waarom vraag stelt Jezus niet. Hij zegt alleen maar dat het zo is. Laat staan dat deze ongemakkelijke vraag aan God wordt gesteld.

Religieus ‘waarommetje’
Nu kun je denken: ‘Ach een zaadje meer of een zaadje minder, dat maakt niet uit’. Maar stel de gelijkenis van Jezus ging over een nestje met vogeltjes.
Ooit wandelde ik tijdens mijn vakantie in de omgeving van de Sierra Nevada. Op een dag zag ik meerdere kleine donzige vogeltjes die door God mag weten wat, uit het nest waren geduwd en ten dode waren opgeschreven. Ik weet dat het zo is dat er vogels het nest uit worden geduwd of gewoon vallen. Maar als ik zo’n klein vogeltje tjirpend om haar moeder in de hete Spaanse zon zie liggen, dan begint er toch een voorzichtig religieus ‘waarommetje’ aan mijn gelovige gemoed te knagen. Waarom wordt het ene vogeltje in het nest tot volwassenheid gebracht en het andere eruit geknikkerd om te verkommeren onder de hete Spaanse zon? Dat soort vragen.

Mensenlevens
Stel dat dat verhaal van Jezus over mensenlevens ging. Waarin dan beschreven werd dat de een op vruchtbare Hollandse poldergrond een leven lang mag gedijen, en een ander onder de schroeiende Afrikaanse zon moet leven op zoek naar voedsel en water. Dan zou mijn waarom nog luider klinken.

Woord van God
Nu verwees Jezus niet naar vogeltjes en ook niet naar de rijkdom van westerse mensen of de armoede van mensen in ontwikkelingslanden. Dat verhaaltje van Jezus over het zaaien verwijst naar het woord van God. De uitleg is als volgt: ‘Alleen als het woord van God in de juiste bodem valt dan draagt het vrucht’.

Deze vraag kan dan wel gesteld worden: ‘Is ons land nog wel de juiste bodem voor een verhaal van barmhartigheid en vrede?’

Dierendag
Zondag is het dierendag. Dierendag op de dag des Heren dus. Ik kan het niet laten maar ik denk dit jaar toch even aan die Spaanse vogeltjes. En ook aan dat verhaal van Jezus over het zaaien. Want dierendag gaat over meer dan alleen je lievelingsdier, zeker nu het dit jaar op een zondag valt. Dat maakt de dieren dit jaar extra heilig. Wat ik hoop? Dat vogeltjes niet meer uit het nest vallen. En dat wij iets meer open staan voor een liefdevol woord. Zoiets.