Jezus zegt: ‘Geef wat je hebt, dat is genoeg’

Jezus zegt: ‘Geef wat je hebt, dat is genoeg’

Jezus staat op het strand. Hij is net uit een boot gestapt. Moe en machteloos, zoveel mensen die op hem af komen met hun vragen en hun zorgen. Nu zijn ze naar de overkant van het meer gevaren, hij en zijn vrienden. Even rust.

Zoektocht naar geluk?
Hij draait zich om en ziet allemaal bootjes aankomen. De een nog wrakker dan de andere. Er zitten bootjes bij die bijna zinken. Op de bootjes zitten kinderen en vaders en moeders die hen vasthouden. Waarom volgen ze hem? Waar zijn ze naar op zoek? Hebben ze hulp nodig? Zoeken ze geluk? En wat is dat dan precies – weten ze dat zelf wel?

Wanhoop en verdriet
Er komt ook een stroom mensen aan die om het meer heengelopen is. Overal zijn mensen. Met ogen vol vragen. Met hoop in hun ogen. Met verdriet op hun gezichten. Wanhoop bij sommigen.

De beelden vermengen zich met beelden van nu. Zoals met de beelden uit de reportage van Omroep Gelderland over de hulpverleners van Stichting Bootvluchteling.

Geef hen te eten
Jezus had ook kunnen zeggen: ‘Laten we maken dat we wegkomen’. Of zeggen dat ze terug moeten gaan. Het zijn er teveel. Maar dat staat er niet: Jezus ziet niet één grote groep, hij ziet mensen die na die lange tocht wel honger moeten hebben. Net als hij en zijn vrienden. Dus zegt hij tegen zijn vrienden: ‘Geef ze maar te eten’. Eenvoudig. Dat is wat er gebeuren moet.

Een van hen, Fillipus ziet enkel een menigte van zoveel duizend en begint te rekenen. Met als conclusie: dat kunnen we nooit aan.

Delen en vermenigvuldigen
Maar er is er een kind die met zijn lunch aankomt. Brood en vis. Jezus pakt het aan en zegt: ‘Ga allemaal maar eens zitten. Kom tot rust’. En dan bidden we. En dan delen we. Het brood vermenigvuldigt zich. En er blijft nog over.

Opgejaagd
Ik stel me voor dat de vluchtelingen daar voor Jezus zitten. Niet meer opgejaagd. Langs hekken, over zee op een bootje, op stations, in sporthallen maar in het gras. Waar brood genoeg is voor iedereen.

Hier aan de voeten van Jezus voel je vertrouwen.

Angst en wantrouwen
Het ergste op dit moment is de angst en het wantrouwen. De berichten op Facebook waarin staat dat vluchtelingen bedriegers zijn, dat nieuwsberichten en foto’s niet echt zijn; kranten die schrijven dat vluchtelingen allemaal misdadigers zijn; politici die de angst van mensen om hun baan, hun huis, goede gezondheidszorg kwijt te raken aanwakkeren.

Vertrouwen
Het verhaal van Jezus spreekt van vertrouwen. Dat er voor jou ook genoeg is, zelfs als je het met heel veel anderen moet delen. Vertrouwen dat je helpt om iets weg te geven, zoals dat kind dat zijn eten komt brengen. Het spreekt van realisme. Je kunt niet meer geven dan je hebt. Dat is genoeg.

Jezus roept ons op tot dat vertrouwen. Het gaat niet vanzelf, daar moeten we steeds weer ons best voor doen; om vertrouwen sterker te laten zijn dan het wantrouwen en de angst in onszelf.