Duivelse blogs | Laat de duivel met rust

‘Wat je zegt ben je zelf.’ Als kind was dit mijn eerste verweer op mensen die iets vervelends van mij vonden en mij dat ook nog eens op een vervelende manier duidelijk maakten. Naarmate ik ouder werd, leerde ik dat ‘je bent wat je zegt’ niet alleen het verweer van een kind is, maar ook een wijze les bevat. Om preciezer te zijn, ik ondervond de woorden aan den lijve: mensen die op een vriendelijke manier de wereld bejegenen ervaar ik ook echt als vriendelijker. En degenen die hun oordeel al klaar hebben -en dan ook nog terug vallen op lelijke taal en geloofsvoorstellingen- blijken vaak ook niet zo aardig te zijn.

Zelf een duivel worden
Ik leerde dat inktzwarte geloofswoorden mijn gedachten ook verzwaarden en mijn oordeel over andere mensen ook onnodig versterkten. Ze roepen negatieve energie op. Ze verdrijven wat licht en vriendelijk is. En de duivel is beslist geen vriendelijke geloofsvoorstelling. Wie al te veel wandelt met de duivel wordt er volgens mij zelf een. Als je de duivel voor in je mond hebt liggen, zegt dat niet zoveel over de duivel maar vooral veel over jezelf. Neem de Amerikaanse vrouw uit dit filmpje. Haar betoog beoogt de hoorder te winnen voor haar geloof, maar bij mij gebeurde iets anders. Kijk even mee:

Duivel is onder ons
Lucy is zo in de ban van Lucifer dat ze hem overal ziet. Zelfs in een onschuldig blikje fris. Hoe zou Lucy als buurvrouw zijn? Of op een verjaardagsfeestje? Is Lucy dan even verlost van haar missie, of bijt ze zich vast in je als het lot op jou valt en zij naast jou komt zitten? Tegenover je een salontafel met hapjes en drankjes. ‘Weet je dat de duivel onder ons is?’, fluistert ze zacht als de jarige de ruimte even heeft verlaten. Voordat ik er erg in heb, grijpt ze de chipsbak en kijkt me aan met besliste blik. Op discrete toon vervolgt ze: ‘Er zitten precies 66 wokkels in deze bak. En er gaan zes punten uit de veel te kleine verjaardagstaart, 666 de duivel is hier’.

Godsdienstwaanzin
En wat voor moeder zou Lucy zijn. Ik stel me voor dat ze Playstations uit de handen van kinderen rukt, hen verbiedt om op het internet te kijken en hen opzadelt met zoete vrome lectuur en een straffe kerkgang. Of erger. Treitert ze haar enige dochter zoals de moeder van Carrie White uit het boek van Stephen King. De godsdienstwaanzin had alle empathie in deze mama om zeep geholpen.

Echtelijke bed
En zou ze een man hebben? Arme ziel. Ik stel me een man voor die op zijn best voor het slapen gaan met vrouwlief samen mag bidden. Op de knietjes als twee kleine kinderen zitten ze daar bij het voeteneind van het echtelijke bed. Ze bidden Onze Lieve Heer van het kruis.

Geen twijfel
En zou ze politiek actief zijn? Ik kan de stokpaardjes die in de wei van haar eigen gelijk huppelen al bij name noemen: homo’s die niet mogen trouwen, de huidskleur van president Obama en het ongelijk van andere godsdiensten. Lucy kent geen twijfel. Lucy is vooral overtuigd.

De duivel nodig hebben
Ik heb zelf eerlijk gezegd geen enkele voorstelling bij de duivel. Hij komt niet voor in mijn geloof, niet in mijn gebeden. Dood en verderf kan ik er niet mee verklaren. Maar types als Lucy begrijp ik wel. En mijn innerlijk alarm gaat af als dit soort mensen mijn pad kruisen. Die mannen en vrouwen met verbeten bekkies en verzuurde gezichten die de duivel nodig hebben om de betekenis van bijbelse liefde te verhelderen.

Sluit geen pact met de duivel
Gelovigen aller landen, sluit geen pact met de duivel. Vermijd het woord en zoek hem niet op; niet in energiedrankjes, niet in muziek die je achterstevoren beluistert en niet in getallen. Haal de duivel niet van stal, zelfs niet in het kwaad dat ons kan treffen of dat mensen elkaar aandoen.

Geloof dat de duivel nodig heeft
Wijd niet te veel woorden aan de duivel. Betrek hem niet bij jouw waarden zelfs niet als onheilig tegenover. Want ieder betoog over de duivel wordt al ras zeurderig en zuur. En het is zelfs nog erger. Elk geloof dat de duivel nodig had liep uit op geweld. Mensen die werden verbannen, verdreven en vermoord. Het was niet het werk van de duivel maar van mensen die in de duivel geloofden. Laat de duivel met rust want voor je het weet ben je er zelf een. Zo is dat.

En nu ga ik mijn mond spoelen en mijn handen wassen in onschuld.

Sorry Lucy.

 

Beeld: Conner Downey