Moderne Psalmen | Waarom lukt het ons niet de liefde nog een kans te geven?

Psalm 30

In mijn overmoed dacht ik: 

Nooit zal ik wankelen

Zalig zijn de onwetenden. Weet je nog, je eerste kalverliefde? Voor eeuwig zouden jullie zo verliefd zijn. Nooit zouden jullie worden als die oudjes die elkaar niks te zeggen hebben. Of toen je student was? Nooit zou je zo cynisch worden als de grote volwassenen. Strijden voor gelijke rechten, tot de dood!

Maar dan komt het leven roet in het eten gooien. De perfecte relatie die op de klippen loopt, een tweede intifada die wederom geen vrede biedt. Wat eens ons licht was, is nu de schaduw geworden die onze dromen vertroebeld heeft. Als een inktzwarte poel omdat we hem hem niet hebben gekoesterd maar weggestopt.

u verborg uw gelaat en ik bezweek van angst

Maar juist als je jezelf gewapend hebt tegen nog meer misslagen, komt de droom weer om de hoek kijken. Een nieuwe liefde, een nieuwe intifada, de droom verschijnt weer op het netvlies, bijna als een nachtmerrie. Oh nee, dat wordt weer ellende!

U, Heer, roep ik aan,

U, Heer, smeek ik om genade.

Wat baat het u als ik sterf,

als ik afdaal in het graf?

Kan het stof u soms loven

en getuigen van uw trouw?

In Under Pressure zitten de zangers met hetzelfde onderbuikgevoel. Freddy Mercury vraagt het zich af namens de mensheid: Waarom lukt het ons niet liefde nog een kans te geven? De druk om het goed te willen doen wordt steeds hoger vanwege het monster dat aldoor grotesker terugkeert in de droom. Uiteindelijk lijkt Mercury eraan te bezwijken en valt zijn stem weg alsof hij in een bodemloze put valt.

Maar dan komt David Bowie als een soort engel naar voren om Mercury de hand toe te reiken: laten we nog een keer dansen. Dan dansen we naar de andere kant van de liefde, daar waar jouw droom ooit begon. We dansen langs de geheimen die verborgen bleven in de vertroebelde droom. Want wie opnieuw naar zichzelf en de wereld kijkt, leert opnieuw van zichzelf en de ander houden. Alors! Encore un dance, mon amour.

U hebt mijn klacht verandert in een dans

Mijn rouwkleed weggenomen, mij in vreugde gehuld