Gefeliciteerd hoor, Jezus…

Gefeliciteerd hoor, Jezus! Je wordt deze kerst volgens de traditie 2015 jaar oud en dwingt honderdduizenden dominees, journalisten, speechers, bedrijfs- en gezinshoofden en bloggers weer om aandacht aan jouw geboorte te besteden. Dat zegt niemand je na. Maar nu zit ik met de gebakken peren, want de redactie vraagt mij om een blogje over kerst.

Ik weet voor het zoveelste jaar op rij niet wat ik met je moet. Soms vond ik kerst een goedkoop circus, soms ergerde ik me als trouwe kerkganger aan al die gelegenheidschristenen in de kerstnachtdienst, later zag ik hen als missionaire kans om jouw dood en opstanding nog eens te verkondigen. Nog later dacht ik: kom, we pakken lekker uit en vieren je geboorte groots en kitscherig. Iedereen welkom.

Twijfels

Dit jaar wilde ik ook weer zoiets zeggen, maar ik merk dat ik chagrijnig van je word. Je moet weten: ik las deze week een verhaal over Gandhi. Dat hij eigenlijk een rare, racistische man was die zijn vrouw aan longontsteking liet sterven omdat hij antibiotica onzin vond. Later nam hij zelf vrolijk medicijnen tegen malaria in. Over moeder Teresa las ik deze week dat ze heilig wordt verklaard, maar ook haar blazoen is niet vrij van smetten.

Over al onze hedendaagse heiligen weten we, dat ze verre van perfect waren. Ik vraag me dus af, Jezus, of ik nog wel met jou aan kan komen. Want kunnen we nog wel iets met volmaakte helden? Het klinkt vandaag de dag zo ongeloofwaardig. Misschien moet ik jou ook wel als een racist afschilderen ofzo. Om je minder perfect te maken. Misschien moet ik zeggen dat Star Wars beter is als hedendaags kerstsprookje. The Force Awakens, zeker, maar elke held heeft z’n duistere kanten en elke schurk heeft iets goeds in zich – Darth Vader als moderne messias.

Jezus anno 2015

Maar ik zoek even verder naar een origineel kerstblogje. Misschien kan ik iets met de vraag die aan Amerikaanse presidentskandidaten werd gesteld. ‘Zou jij baby Adolf Hitler aborteren?’. Die kunnen we mooi ombouwen naar ‘Zou jij kindeke Jezus aborteren?’. Best een goeie kans dat ze dat hadden gedaan, eigenlijk. Zo’n tienerzwangerschap van een meisje dat beweert dat God haar heeft bevrucht. Hoe was de geschiedenis gelopen als jij was geaborteerd? Misschien had ik dan nu over Jupiter en Venus geblogd.

Hoe was het jou als uitverkorene in 2015 zijn vergaan? Een twaalfjarige jongen die kwijtraakt omdat hij met een paar dominees zit te ouwehoeren. Die was op een speciale school gedaan. Een dertiger die zich zoon van God noemt. Die had een mooie psychiatrische diagnose gekregen. Komt een Jezus bij de dokter… ‘Ah, ik zie het al, messiascomplex’. Had ik best een leuk blog van kunnen maken, Jezus.

Kerst is kerst

Maar dat doe ik niet. Waarom niet? Omdat het al 2015 jaar lang gedaan wordt. Steeds weer proberen mensen jouw verhaal te ontkrachten, jou van je magie te ontdoen. Origineel te zijn ten koste van Jezus van Nazareth. We weten allemaal hoe dat eindigt – de Pilatussen, Judassen, Herodessen, schriftgeleerden van deze wereld… Ze hebben een mooi, rationeel verhaal dat jou wegzet als een gevaarlijke of gewoon schattige gek.

Maar ze verliezen het.

Ik verlies het ook. Ik ga niet origineel doen hier, niet cynisch of slim doen. Ik geef me over aan jouw gestoorde verhaal. Van een baby’tje dat wonder boven wonder op aarde komt. Van engelen die neerdalen en een ‘Vrede op aarde’ scanderen.

O kom, Immanuel

Misschien kan ik jou iets vertellen dat jij nog niet wist, omdat je je als halfgod niet in onze verwarde zielen kunt verplaatsen. Ik zal je vertellen, dat al je tegenstanders je alleen maar sloegen omdat ze diep van binnen niets liever wilden, dan dat je gelijk had. Niets liever wilden dan die vrede op aarde. Dat koninkrijk van u. Maar ze konden het niet geloven.

Ja, eigenlijk willen we allemaal dat het klopt, jouw verhaal. God zelve die licht komt brengen in de duisternis. Een baby die de wereld redt. Engelen, magiërs en een zwanger meisje die de mensheid hoop komen aanzeggen.

Maar het is 2015 en de vrede is ver te zoeken, Jezus. Mijn cynisme echter ook. Ik wil, ik moet je blijven preken, millennia na je geboorte, Jezus – maar je ziet wat er gebeurt. Mijn kerstblog is een stamelend gebed geworden. Uit de diepten van ellende zucht deze wereld wat ze elke dag al zucht: O kom, o kom, Immanuel. Verlos uw volk, uw Israël…

Dat Israël, letterlijk: ‘hij strijdt met God’, is de strijd met jou, met God inmiddels meer dan beu. Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen, laat het dit jaar eens een keer waar zijn. In Gods naam.