Memento mori: durven we nog wel over onze sterfelijkheid na te denken?

We stonden koffie te drinken in de gang met een groep jonge docenten. In het gebouwencomplex waar de opleiding werd gegeven, was ook een klein bejaardentehuis ondergebracht.

Het werd plots muisstil.

Confrontatie

Twee verpleegsters duwden een bed door de gang, bedekt met een wit laken. Eronder herkende je de vorm van een menselijk lichaam. Inderdaad, ik had net vernomen dat een van de bewoners van het huis gestorven was.

Mijn spontane reactie was, dat ik het niet zo netjes vond, dat men het lichaam zomaar door de gang transporteerde. Nu ja, het kon natuurlijk niet anders.

Het taboe van vandaag: memento mori

Onze vormingsdag ging over de verschillende ontwikkelingsfasen van de mens. Van baby tot rijpe volwassene. Alle fasen kwamen aan bod. Alhoewel. Eentje was niet ter sprake gekomen. Eentje waar we vandaag moeilijk mee overweg kunnen…

Memento mori.

Gedenk dat je sterfelijk bent.