Poëzie van Rikkert | Het liefst zou ik verdwijnen, als een dief

Poëzie van Rikkert | Het liefst zou ik verdwijnen, als een dief

Of hij mag komen eten! Kijk eens aan,
zo zout heb ik het echt nog nooit gegeten.
Mijnheer mag wel een wonderdoener heten,
dat hij mij vond waar ik was schuilgegaan:

in deze boom, zo dicht vol vijgenblad,
dat ik daarmee mijn schaamte kon bedekken
toen ik de optocht door de stad zag trekken.
De paradijsman was op oorlogspad!

Jawel, ik was verloren toen hij kwam,
het liefst zou ik verdwijnen, als een dief.
Dat kan niet meer. Ik neem hem maar voor lief.

Vanavond komt hij. Vrouw, haal mij een lam,
bak vijgenkoeken, schenk het beste glas!
En breng de kom, dat ik zijn voeten was.