De doorleefd blijde boodschap van The Gospel Sessions

De doorleefd blijde boodschap van The Gospel Sessions

Hou je van echt goeie gospel? Dan is dit een album dat je zeker moet luisteren: The Gospel Sessions vol. 2.

In The Gospel Sessions zoeken de muzikanten naar de essentie van de gospelmuziek. Het eerste album deed denken aan de oer-gospel van Sister Rosetta Tharpe, die haar religieuze teksten begeleidde met een elektrische gitaar in de jaren ’30 en ’40 van de vorige eeuw. In haar voetsporen worden sobere, puntige gitaarriffs en pittige drums gecombineerd met de geweldige stem van The Gospel Sessions-zangeres Michelle David. Op het tweede album is er ook een voorzichtig orgeltje te horen: de sound is opgeschoven richting de jaren ’50 van de vorige eeuw. Niet erg: het doet niets af aan de authenticiteit van de muziek.

The Gospel Sessions is een initiatief van muzikanten Onno Smit en Paul Willemsen, ook bekend van de rauwe bluesrock van Beans & Fatback. Voor de zang benaderden ze zangeres Michelle David. Zij heeft diepe roots in de gospel: ze zong op haar vierde al in de kerk en had op haar vijfde een gospelgroep. Met die gospel ging ze door, ook nu ze in Nederland woont, bijvoorbeeld in de musical Mahalia, over het leven van gospel-icoon Mahalia Jackson.

Was het eerste album nog ‘easy’, voor dit album moest David diep graven in zichzelf. ‘Daar vragen de teksten om, die zijn veel persoonlijker dan op het vorige album.’ De bewerkte traditional Tradewinds is bijvoorbeeld haar eerste solo die ze zong in de kerk. Heel persoonlijk is ook het nummer Psalms. Daarover zegt ze: ‘De Psalmen zijn mijn favoriet. Ze voeden je, tillen je boven jezelf uit en bevrijden je. Ik heb de gedeeltes die iets voor me betekenen genomen en ze binnenstebuiten en ondersteboven gekeerd.’