Lazarus staat op – een huis vol rouw

Lazarus staat op – een huis vol rouw

Opstaan met Lazarus: Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag. 

Een huis vol rouw – PopUpGedachte maandagochtend 13 juni

Het is beter dat je naar een huis vol rouw gaat dan naar een huis vol feestrumoer, zegt de wijze prediker-koning vanochtend, de man met zijn wat depressieve aanleg, want, zegt hij, in een huis vol rouw eindigt iedereen. Dat neme ieder mens zijn leven lang ter harte.

Gisteravond veranderde een huis vol feestgedruis in een huis vol rouw. Een schutter doodde 50 mensen, meer gewonden zullen mogelijk overlijden. De wereld kijkt geschokt toe, men is in rouw. Trump gaat hier garen bij spinnen ten koste van Amerika, roept een opiniemaker. Kijk eens wat er gebeurt als je zo makkelijk aan geweren kunt komen, zegt Obama. Oh hoe ziek kan het religieus geweld worden als men vind dat homo’s niet van elkaar mogen houden, zegt een derde. En ik stop mijn vingers in de oren over dit soort oh zo begrijpelijke teksten. Hou je mond, alsjeblieft. Luister naar de Prediker, ga naar een huis vol rouw, niet om je eigen standpunt bij te zetten maar realiseer er dat we daar allemaal eindigen. Dat we sterfelijk zijn en dat dit ons allemaal gaat overkomen. De een bruut en goor en onverwacht, de ander zacht en lieflijk. Maar net zo alleen. We sterven. Niet om het te relativeren, maar om het te beseffen.

En kijk dan voorzichtig wat er gebeurt. Als we zien dat zij daar in die club eerder stierven dan wij. Omdat iemand zijn leven wilde geven om het Westen in zijn vrijheid en in zijn tolerantie te treffen. Daartoe aangezet door mensen die haten. Een enorme grote groep die haat. En die haat zaait, wat rap ontkiemt omdat het al stond te bloeien in het Westen.

Dit is wat Jezus van Nazareth vanochtend zegt tegen zijn volgelingen: Wanneer je je offergave naar het altaar brengt (tijd van tempels nog) en je je daar realiseert dat je broeder of zuster iets tegen je heft, laat je gave dan bij het altaar achter en ga je eerst me je broeder verzoenen, en kom daarna je offer brengen. Leg een geschil snel bij.

Wat zou betekenen dat we alle religieuze diensten snel moeten staken en eerst maar eens met onze broeders en zusters in het midden-oosten moeten gaan praten. Want dat die iets tegen ons hebben, ons westen, dat is wel duidelijk. Naief, idealistisch? Ach, meneer, dat is bombarderen ook. IS wordt teruggedrongen, maar de Soennitische haat groeit. Lees de opiniemakers. We bombarderen maar weten niet wie er precies onder het stof ligt. De mensen voor wie we het doen ook niet. Met geweld de hatende ander een toontje lager doen zingen is ook naief, idealistisch.

We zien een huis vol rouw en volgens de prediker is het een kans om te beseffen dat wij ook dood zullen gaan. En moeten willen weten hoe. Zodat het niet onverwacht meer is ,als het gebeurt. En niet zo erg. Ook voor de mensen om ons. Omdat ze wisten dat we wisten hoe te sterven. Ik hoop daarop. Ik wil dat leren. Zodat het minder angstig is. En we misschien wat kunnen gaan verzoenen in plaats van verdedigen. Dat de angst wat kan wegkwijnen en er wat hoop kan groeien.

Het begint heel klein. Altijd. Want wie het kleine kan, wordt ook iets groters toevertrouwd, zeggen de teksten. En daar merk je wat het kost om je eigen bezigheden, offergaven, feestelijkheden of dinertjes te staken omdat iemand iets tegen jou heeft. Dat is toch zeker zijn of haar zaak, die moet dan toch maar naar mij komen of zich na laten kijken? Nee. Blijkbaar niet. Het is aan ons.

Mocht er iemand naar mij komen om opeens iets bij te leggen, dan wil ik de hand aannemen. Hoe lastig dat ook is, want in mijn eigen loopgraaf blijven hangen voelt veel veiliger. En de mijne uitsteken. En dat een poosje blijven doen. Tot de ander zich uit zijn of haar loopgraaf waagt.

Laten we leren van een huis vol rouw. Dat er nu nog tijd van leven is. En er nog iets gedaan kan worden in de conflicten om ons heen. En dat dit begint met even je eigen zeer verdiende, zeer logische, zeer vrome bezigheden staken omdat je wel voelt dat er iets broeit. Tegen jou, tegen ons. Opdat de wereld verandert. En het volgende huis van rouw niet een resultaat is van doorgerot conflict, maar een rouwend huis van vrede.