Dwars op de meerderheid gaan staan

Dwars op de meerderheid gaan staan

Opstaan met Lazarus: Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Dwars op de meerheid gaan staan – PopUpGedachte maandag 11 juli 2016

Europa wapent zich tegen vluchtelingen en bouwt muren. Het verwijt iedereen die de armen opent, verraad. Dat is het groot. Maar ook een voetbalteam, iemand vertelde me dat hij is opgehouden want de sfeer was te hard, de grappen te rauw en hij deserteerde. Dwars op de meerderheid gaan staan.

Vanochtend lees ik over Rachab, een prostituee. Ja, in de Bijbel van jullie zijn alle vrouwen moeder of hoer, zei iemand snerend. Ik kan het niet helemaal ontkennen. Al doen ze in die hoedanigheid dan weer zulke grootse dingen dat hun wezen zich niet beperkt tot moeder en hoer zijn. Hier opent deze dame single-handedly de toegang tot haar stad voor een vijandig volk.

Het zijn stadsverkenners, spionnen zeg maar, die poolshoogte komen nemen. Zij verbergt hen als de autoriteiten lucht van hen hebben gekregen. De prostituee is natuurlijk ook de meest voor de hand liggende vrouw om bij binnen te gaan als buitenlander. Ze kent de stad, ze levert diensten voor geld, en in dit geval zouden dat ook wel eens informatieve diensten kunnen zijn.

Maar ze krijgen veel meer van haar. Ze laat haar eigen volk in de steek en kies voor dat van Israel. Ze zegt: Werkelijk JHWH, jullie god, is god in de hemel boven en op de aarde beneden. En ze laat hen dan zweren bij die JHWH dat zij en haar familie beschermd zullen worden.

Dwars gaan staan op de meerderheid omdat je weet dat ze het niet gaan zien. Misschien wel nooit en weten dat jij je eigen plan moet trekken. Zij zal nooit aan haar stadsgenoten kunnen uitleggen wat ze gedaan heeft. Het riekt naar egoïsme, terwijl het voor mijn gevoel groter is dan dat. Zij heeft gezien dat er een nieuwe tijd aanbreekt, wat haar betreft moet de stadspoort open en er een soort samenleven ontstaan, maar ze weet dat de stad zich gaat verdedigen. En zij in haar eentje zorgt ervoor dat de verkenners terug kunnen keren en de belegering en val van de stad door zal gaan. Zij is dan veilig.

Over Israël schrijft Paulus in de Romeinenbrief: wat Israël nastreeft heeft het niet bereikt, alleen het uitverkoren deel heeft het bereikt de overigen zijn verstokt. God heeft hun geest verdoofd hij gaf hen ogen die niet zien en oren die niet horen.

Dát gevoel. Dat het niet doordring in wat voor tijd we leven. Dat ze niet zien wat ze doen en dat het niet aan het verstand te peuteren is. Als ogen die niet zien, een geest die is er verdoofd en oren die niet horen. En hier staat het als een vloek van God. Zolang niet willen dienen, liefhebben, zorgen dat je op een gegeven moment het ook niet meer ziet en je eigen graf graaft. Zoals Europa nu. Op die intenties van die luchtbrug vanuit Turkije en de relocatieprogramma’s na.

In de laatste tekst vertelt Jezus over een bruiloftsritueel waarbij er nachtenlang gewacht moet worden op een bruidegom en als die komt zijn sommigen te laat, anderen mogen wel mee naar het feest. De oproep is: wees waakzaam.

Alertheid gevraagd blijkbaar aan jou en mij. Om in te schatten aan wiens kant je moet gaan staan. En ik noem voor mezelf die vluchtelingensituatie omdat die zo helder is. Zo oneerlijk. Zo een verstokt Europa, met zo’n uitgedoofde geest terwijl mensen kreperen aan de grenzen en men denkt ze wel buiten te kunnen houden. Dat Europa verraadt ik graag.

Vaak is het veel kleiner. Dat je opeens invalt dat je met heel je bedrijfje echt op een verkeerde manier werkt en in een onzuivere richting koerst. En dat ze het niet gaan zien. Dat je kerk een onzuivere plek is en ze het niet gaan zien. En dat je wordt gevraagd om alert te zijn, je eigen koers te varen en verbanden aan te gaan met mensen die wél de weg gaan die klopt. Dan maar oversteken, dan maar verraad. – zo kan het voelen he – maar niet blijven hangen in een constructie, een manier van leven en denken, die de toekomst niet heeft.

De stad zal ingenomen worden, de gedoofde harten zullen hun eigen graf graven en het voetbalteam gaat uit elkaar vallen – dat moet en kan niet anders, dus ik ga alvast. En sluit me aan bij iets wat wel matcht met dat wat is in de hemel boven en op de aarde beneden, een community, vriendenclub of wat dan ook waar de geest leeft, de ogen zien en de oren horen. Ik kan niet altijd mijn omgeving veranderen. Soms moet ik een andere kant kiezen. Het zij zo.

Deze teksten inspireerden Rikko vanmorgen:

Jozua 2:1-14
Romeinen 11:1-12
Matteüs 25:1-13