Aan het einde van de lijn – een reminder aan onze vergankelijkheid

Aan het einde van de lijn – een reminder aan onze vergankelijkheid

You love or you hate it: de Heilige Herrie van Marco Borsato. Corjan moet bekennen dat hij zo nu en dan toch een nummertje van deze Nederlandse emo-zanger draait. 

Tja, Marco Borsato. Mega-zoetsappig, dan weer bombastisch en pretentieus. Over the top. Maar zo af en toe weet hij me te raken. Met het nummer Het einde van de lijn is zo’n juweeltje. ‘Naakt zijn we geboren en naakt zullen we weer gaan’, zingt de nog jonge Marco Borsato op het album Luid en Duidelijk uit 2000.

Ik doe het niet graag, stilstaan bij de kwetsbaarheid van het bestaan. De eindigheid van mijn leven. Ik ben waarschijnlijk niet de enige wat het nummer zit in de marge van het repertoire van Marco Borsato en er is geen videoclip gemaakt bij de song. ‘Ik leef niet meer voor jou’, schreeuw je waarschijnlijk toch iets makkelijker mee tijdens een concert of in de veilige soundscape van je auto.

Het nummer werd in 2016 weer onder het stof vandaan gehaald in de laatste editie van The Passion. Het regent daar al jarenlang Borsato songs, dus het hoeft ons eigenlijk ook weer niet te verbazen. Maar door het nummer krijgt in de interactie tussen Jezus en Judas een nieuwe dimensie.

Foto: albumcover van Marco Borsato’s ‘Onderweg’ uit 2002