Tijd voor blote voeten

Tijd voor blote voeten

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Tijd voor blote voeten – PopUpGedachte #79 – vrijdag 15 juli

Het zijn de hippie’s en de zwevers die op hun blote voeten rond kampvuurtjes lopen. Gisteren nog, twee mediterende mannen in het park, eentje met baard. Blote voeten en zo’n wijde katoenen broek. Een scholiere vond dat zo grappig dat ze haar telefoon aan een vriendin gaf, middenvoor hen ging staan en zich heel stoer met hen liet fotograferen. Ik bleef even staan kijken. Zouden ze heel verlicht dwars door haar heen staren? Nee, hoor ze bleven wel in lotushouding zitten maar wenkten haar om ook te komen zitten mediteren. Dat deed ze natuurlijk niet. Duckface, fotootje en gaan.

Jozua krijgt vanochtend de opdracht om de voeten te ontbloten. Die hippie’s hadden het nog niet zo gek gezien want het was een teken van respect voor de grond waarop hij stond. Hij was het beloofde land binnen getrokken met het volk van de Joden en hij staat op een gegeven moment oog in oog met een engelachtig wezen die hem verordeneert: ‘trek je sandalen uit want de plaats waarop je staat is heilig.’

Ik speelde ooit nog in een bandje genaamd Barefoot. Heul vroeger. Altijd op de blote voetjes en bij elk optreden vertellen dat we meenden dat elk plekje van de aardbol heilig was ondertussen. Dat de aardbol het beloofde land was, eigendom van een hogere macht, geschonken aan de mens die met diep respect het moest betreden en er gelukkig kon worden als het leerde wat het betekende om in tune met de Maker en zijn wereld te leven. Hippie’s, toch he.

Vanochtend blijf ik maar bij dit beeld hangen. Het wordt zomer, de schoenen en sokken kunnen wat vaker uit en het is wel een mooi moment eigenlijk om zoiets gewoon als op blote voeten lopen de betekenis te geven die het in het verhaal van Jozua had. Heilige grond. Diepe eerbied. Te gast. Ontzag. Al die termen.

De vraag is nog even wat het betekent. Wat zijn de huisregels van de nieuwe wereld, van de heilige grond. Hoe heb je je daar te gedragen, wat wordt er verwacht, hoe ben je in tune?

Paulus is vrij helder. ‘Vergeldt geen kwaad met kwaad, maar probeer voor alle mensen het goede te doen.’ om maar mee te beginnen. Niet omdat je het leuk vindt of de ander zo lief is maar omdat je op heilige grond loopt. Lukt het even niet, trek dan je schoenen uit. Zoiets. Misschien helpt het. En Paulus gaat verder: ‘stel voorzover het in uw macht ligt, alle s in het werk om met alle mensen in vrede te leven. Neem geen wraak, geliefde broeders en zusters, maar laat God uw wreker zijn, wan t er staat geschreven dat de Heer zegt:’ het is aan mij om wraak te nemen, ik zal vergelden’. Kwaad wordt dus wel rechtgezet, zeg maar, maar niet door mij. Ok. Wat moet er dan wel gebeuren? ‘Als uw vijand honger heeft, geef hem dan te eten, als hij dorst heeft geef hem dan te drinken. Dan stapelt u gloeiende kolen op zijn hoofd. Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.’

Vet mooi. Echt. Als iedereen zo zou leven. Toch? Tegelijk is het niet te doen he. Als de IS-er meekomt in de vluchtelingenstroom geef hem dan te eten, als hij dorst heeft, geef hem dan te drinken, zo stapelt u gloeiende kolen op zijn hoofd.’ Ja, of hij op de jouwe met een bom, of niet dan? Op heilige grond is het niet ongevaarlijk.

En in het klein. Die buurman met zijn snoeiharde muziek, de belastingdienst – oh de giftige commentaren die ik op hen kan hebben in de kroeg. Gaat het daar ook over? Ik ben bang van wel. Voor mensen met een neiging tot heldenverering en romantiek zoals ik is zo’n tekst prachtig totdat een of andere klootzak mijn fiets gestolen heeft. Net als ik ‘m nodig heb. Ik wou dat ik ‘m in mijn vingers had – en nee, dan ging ik niet met hem uit eten.

We zouden wat vaker op blote voeten mogen lopen. Ik ga het wel weer oefenen deze zomer. Bij al die kleine haatdragende reflexen, schoenen uit, aarden en kijken of het anders kan. In vrede. En dan kun je genaaid worden, zelfs Jezus wordt door zijn vrienden verraden. Laat je dan niet over je lopen? Aan de andere kant: als je geharnast reageert opdat anderen niet over je lopen, heb je ook de ander laten bepalen wie jij moet zijn. Harnas uit, blote voeten, heilige grond.

Dit zijn de teksten die Rikko inspireerden:

Jozua 4:195:1, 10-15

Romeinen 12:9-21

Matteüs 26:17-25