Rikko staat morgen weer om 6 uur op. En daar kiest hij zelf voor…

Rikko staat morgen weer om 6 uur op. En daar kiest hij zelf voor…

Vanaf morgen staat Lazarus weer op! Begin je (werk)dag bewust met nieuwe inspiratie van Rikko Voorberg, die daar vroeg z’n bed voor uitkomt. Maar waarom doet-ie het eigenlijk?

rikkoDat zal weer wennen worden…
‘Ik heb er zin in. In merk dat ik het ritme echt heb gemist. Zo’n begin kleurt je de rest van je dag.’

Waarom ben je hiermee begonnen?
‘Ik wilde een ritme, omdat ik geloof in de kracht daarvan. Dit is mijn ‘ambacht’. Als ik om 7 uur klaar ben, heb ik gedaan wat ik moet doen: ik heb zonder pretenties teksten gelezen, gedachten ontwikkeld en altijd komt er wat. Het is mijn zoektocht naar het geheim van dat verhaal van de Bijbel. Een verhaal dat een ander perspectief geeft op dingen die spelen in onze maatschappij, op onrecht bijvoorbeeld. Het is een verhaal waar gelovigen en niet-gelovigen iets aan hebben. Dat vertel ik vaak in de seculiere wereld, maar ik merkte dat ik er zelf niet meer in leefde. Ik prees eigenlijk een huis aan waarin ik niet woonde. Dit is voor mij de manier om er weer te gaan leven.’

Je doet het nu een paar maanden. Wat heeft het je gebracht?
‘Het gebeurt vaak dat ik aan het eind van de teksten denk: Vandaag zeggen ze me niets. Meestal komt er dan toch iets opborrelen. Eén keer gebeurde het helemaal niet. Toen besloot ik op te schrijven dat ik me afvroeg waarom ik dit eigenlijk deed – was ik weer aan het presteren of juist rust aan het zoeken? Toen las ik nog eens de eerste tekst: ‘Kom tot mij, allen die vermoeid en belast zijn’. En klaar was mijn overweging. Zo wil ik graag communiceren over God, over de Bijbel. Eerlijk, ook over je eigen falen.’

Wat krijg je voor reacties?
‘Ik hoor regelmatig dat de vogeltjes op de achtergrond enorm rustgevend zijn. En een zieke vriendin die niets heeft met het geloof, vertelde dat ze tijdens het luisteren even haar pijn vergat. Dat is mooi. Dat motiveert om op tijd op te staan.’

Dus morgenochtend om zes uur…
‘Ga ik weer aan de keukentafel beginnen met m’n teksten lezen en gedachten schrijven. Vervolgens naar het balkon om het in te spreken, zodat de vogels weer te horen zijn. En hopelijk zijn de kinderen dan nog niet wakker…’