‘Ik wil God aanbidden door stelling te nemen tegen onrecht’

‘Ik wil God aanbidden door stelling te nemen tegen onrecht’

Nadat hij had gepreekt, liep Jan gisteren mee in de manifestatie Ieder1 in Amsterdam. Toen hij dan van tevoren meldde, kreeg hij best wat commentaar. Want wat heeft het voor nut om zoiets te doen?

Wat is het nut van een manifestatie? Gaat zo’n tocht door de hoofdstad echt iets veranderen? Dat waren de vragen die ik kreeg in aanloop naar de parade van #ieder1, een initiatief van acteur Nasrdin Dchar. Het zijn vragen die ik bijna altijd krijg als ik weer eens op sjouw ga met een protestbord ergens in Nederland om God te aanbidden door het stelling nemen tegen onrecht.

Ik verbaas me er elke keer weer over dat het vooral de christenen in mijn netwerk zijn die deze vragen stellen. Alsof de zinloze acties van de profeten uit de Bijbel ineens zijn gedeletet uit hun denken. Alsof Ezechiël voor niets dertien maanden op zijn linkerzij moest liggen om zijn punt te maken.

Kennelijk worden onze activiteiten afgemeten aan het nut. Wat levert het aan het einde van de dag op? Als we ergens energie in stoppen dan moet er ook een meetbaar resultaat zijn, anders past het niet in ons economisch denken. Want dat is het: economisch denken – de vraag naar rendement. En hoewel ik geloof dat rendement prima bij God past, is dat soms een andere vorm van rendement dan wij verwachten.

Geen waardeloosheid achterlaten

Door de kerkdienst in de ochtend arriveerde ik rond 14.15 uur op station Amsterdam Amstel om aan te haken bij de groep mensen die al eerder was vertrokken vanaf het Arenapark. Ik belande in een feest. Ik heb in veel manifestaties meegelopen, maar deze ontroerde me tot diep in mijn ziel. Zelden proefde ik zo’n warme, menselijke saamhorigheid. De mensen die de bonte stoet vormden, waren vrolijk, positief en wilden niet langer genoegen nemen met het buitensluiten van bepaalde groepen in onze samenleving.

Buitensluiting is iets vreselijks. Het idee dat je er niet echt bij hoort, laat een gevoel van leegte en waardeloosheid achter. Maar jammergenoeg voert dit geluid momenteel de boventoon in de politieke arena. En als ik heel eerlijk ben, is dat geluid ook te vinden in de kerkelijke arena en dat doet me verdriet.

Alles klopte deze dag

Ruim achtduizend zielen togen swingend en lachend door de hoofdstad begeleid door diverse bandjes die tussen de menigte meeliepen en een geweldige sfeer maakten. In de Van der Woustraat werd de stoet door diverse winkeliers getrakteerd op flesjes drinken, ik kocht een broodje en wilde het meegeleverde servetje in een prullenbak van een pizzarestaurant gooien, maar die bleek op slot. Een van de Marokkaanse scooterboys van de pizzaketen stak zijn hand uit en zei: ‘Geef maar aan mij.’ Zo’n dag dat alles lijkt te kloppen.

Op de Albert Cuyp raakte ik in gesprek met diverse mensen en al pratend moest ik denken aan een chassisnummer van een auto. Je weet wel, zo’n uniek identificatienummer die door de fabrikant is aangebracht. Geen enkel chassisnummer is hetzelfde, ook als gaat het om twee ogenschijnlijk identieke Renaults. Zo is het ook met mensen. Allemaal hebben we een uniek chassisnummer meegekregen van onze fabrikant. Soms moeten we flink zoeken om dat chassisnummer bij elkaar te ontdekken. Soms zit het diep weggestopt onder een laag gekwetstheid of boosheid. Dat is bij mij niet anders dan bij jou.

Neem de moeite om te investeren

Maar wat een feest is het om dat chassisnummer bij elkaar te ontdekken. We zijn allemaal mensen. Bedacht en gemaakt en vooral: gewenst. En daarom is Nederland van iedereen. Van al die gekke, onaangepaste, leuke, hartelijke, sikkeneurige, boze, lieve en onnavolgbare mensen zoals jij en ik. Het rendement van afgelopen zondag is te vinden in die warme menselijkheid die we bij elkaar mogen vinden als we maar de moeite nemen om in elkaar te investeren. Daarom liet ik mijn stem horen, met duizenden andere mensen. Een positieve, ietwat profetische stem uit een ander Koninkrijk waar rendement dieper gaat dan het omverwerpen van onze tegenstanders.

Dan blijkt dat mijn chassisnummer door dezelfde God is aangebracht als het chassisnummer van Geert Wilders. Misschien moeten we meer van dit soort parades houden om weer eens te beseffen dat we in de basis niet erg van elkaar verschillen: zwart, wit, geel, hetero, homo of wie dan ook. Dat is het rendement waar ik naar zoek.

Iemand drukte me een briefje in handen met de tekst: True love knows no obstacles. En zo is het!

Foto: Ieder1.org/Zias Matulessy