‘Rob, kom op! Waarom schrijf je in 2016 over de besnijdenis?’

‘Rob, kom op! Waarom schrijf je in 2016 over de besnijdenis?’

God maakte een deal met Abraham, vertelde Rob Bell vorige keer. Die afspraak heeft ook gevolgen. Abraham en zijn nakomelingen krijgen een teken: de besnijdenis.  En dat laatste is in 2016 toch lastig te begrijpen…    

Abraham was negenennegentig jaren oud toen hij besneden werd.
Genesis 17

Ik wil vandaag een punt maken, dat samenhangt met het punt van de vorige keer en dat ons brengt bij het punt dat hierna komt.

Het punt van vandaag gaat over de besnijdenis.

Rob, kom op, zeg! Het is 2016 – waarom schrijf je over iets als besnijdenis?
Omdat er iets gebeurt in dit verhaal van God en Abraham dat ons leert hoe we groeien en ons ontwikkelen en volwassen worden als mensen, iets dat van enorm groot belang is voor ieder van ons vandaag de dag.

Stam met een roeping

Nu eerst even over de besnijdenis: we hebben al vaker gezien in deze serie dat de eerste delen van de Bijbel gaan over de vorming en de identiteit van een nieuwe stam, een stam geleid door Abraham, een stam met de roeping om aan de wereld Gods verlossende liefde te laten zien.

– En hoe breidt een stam uit?
Er zijn verschillende manieren, waarvan deze het meest voor de hand ligt: je krijgt kinderen.

– En hoe krijg je kinderen?
Door seks te hebben met iemand.

– En hoe werkt dat?
Uitstekende vraag, want in de oude wereld wisten ze niet wat wij nu weten over zygoten en eicellen en al die dingen – wat ze hadden waargenomen was dat een vrouw niet zwanger werd tot ze met een man was geweest. Ze kwamen tot de conclusie dat de man degene moest zijn die de levenskracht/het zaad/het tovermiddel in zich droeg. En om het door te geven aan haar, laat hij het stromen door zijn… Hé, volg je me nog?

Alle mannen en jongens moeten worden besneden, jullie moeten je voorhuid laten verwijderen; dat zal het teken zijn van het verbond tussen mij en jullie.
God tegen Abraham, Genesis 17

Besnijdenis was de manier waarop deze mensen (oké, mannen) hun belofte om deel uit te maken van deze nieuwe stam zichtbaar maakten. Zonder enige vorm van medicatie of pijnstilling liet een kerel een stukje huid snijden van het meest potente/kwetsbare deel van zijn lichaam, om zo te zeggen: Ik doe mee. Ik geloof. Ik vertrouw. Ik wil een bijdrage leveren aan dat nieuwe dat God aan het doen is.

Manier om de wereld in te delen

Zie je het voor je? Abraham, 99 jaar oud, hard bijtend op een handdoek, terwijl zijn buurman Jeff een steen pakt en aan het werk gaat… (Het is niet alsof ze scherpe metalen messen hadden, of Ibuprofen of zoiets dergelijks.)

(En als je je afvraagt waarom mannen zich door middel van zoiets pijnlijks op de proef laten stellen, vergeet dan niet dat inwijdingsrites meestal pijn met zich meebrengen, of het nu gaat om de ontgroening van een studentenvereniging, een sportteam of om een stagiair die honderd uur per week werkt voor een advocatenkantoor.)

Naarmate het verhaal verdergaat, zien we dat besnijdenis meer gaat inhouden dan alleen een kleine operatie aan het puntje van de man (haha), het wordt manier om de wereld in te delen, met enkele mensen die besneden zijn en anderen – heidenen, goddelozen, enz. – die worden aangeduid als onbesnedenen. (Weet je nog dat de herdersjongen David Goliat hoorde tekeergaan, en toen vroeg aan de mannen die in zijn buurt stonden: Wie is die onbesneden Filistijn?)

Het teken vanaf het begin

We spoelen wat jaren door naar het Nieuwe Testament. De apostel Paulus reist rond in de oude wereld om mensen over Jezus te vertellen. Een groep mensen uit de stam van Abraham zit hem op de hielen en wat blijven ze zeggen tegen de mensen aan wie Paulus vertelt over Jezus?

Ze zeggen dat je, als je Jezus wilt volgen, je moet laten besnijden. Dat hoort erbij, je kunt er niet onderuit, zeggen ze, het is het teken vanaf het begin.

Stel je een groep Grieken of Romeinen voor, die nog nooit gehoord hebben van Abraham, nog nooit de Thora hebben gelezen, ze hebben geen idee wie Mozes is. Ze hebben alleen maar over Jezus gehoord, ze willen Hem volgen en nu hebben ze net gehoord dat ze, als ze dat willen, eerst een kleine operatie moeten ondergaan. Ze staan daar, met stomheid geslagen, en stamelen:

Je wilt dat je wát doen met onze wát?