Sigur Rós: klanktaal in de mist tussen hemel en aarde

Sigur Rós: klanktaal in de mist tussen hemel en aarde

Sigur Rós bespeelt de gitaar met een strijkstok, zingt in onverstaanbare klanktaal en laat de hemel de aarde raken. Spirituele luisterervaring gegarandeerd, zegt Corjan.

Sommige muziek is gewoon spiritueel, of de teksten nu wel of niet over God gaan. Sigur Rós is hier een voorbeeld apart van. De band, die vernoemd is naar het zusje van zanger Jónsi, speelde dit jaar na 8 jaar weer op Lowlands.

De band uit IJsland is uniek. Kijk, de muziek is bijzonder. De open arrangementen, de sferische klanken en de karakteristieke manier waarop Jónsi met zijn strijkstok de gitaar bespeelt verraden een klasse apart. Maar wat deze band voor mij onvergelijkbaar maakt zijn de zangpartijen. De muziek wordt meestal gezongen in het Hopelandic. Een eigen verzonnen taalveld, wat soms wat lijkt op woorden uit IJsland, maar toch ook weer niet. De zangtechniek lijkt wel wat op de manier waarop zangers in de studio neuriën bij hun melodie als de songteksten nog niet op papier staan.

Sigur Rós staat ook weer niet helemaal alleen in deze ‘tongentaal’ muziek. Ook Lilly Allen en Magma waagden zich aan klanktaal in hun songs. Maar wat mij betreft staan de IJslanders met kop en schouders bovenaan de lijst. Hun soundscape neemt je mee naar idyllische plaatsen, mysterieuze bergen en mistige plaatsen waar de hemel en de aarde elkaar lijken te raken. Ze verdienden op Lowlands meer publiek dan de halfvolle Alpha-tent van 2016.

Bron foto: flickr / alive87