De 99 tellen niet

De 99 tellen niet

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

De 99 tellen niet mee – PopUpGedachte woensdag 9 november

Voor het eerst in de periode waarin ik deze PopUpGedachtes schrijf, 6 maanden nu, elke werkdag, voor de eerste keer check ik eerst het nieuws. Eerst de wekker, dan thee, dan naar buiten en beseffen wat er ook voor uitslag komt, dat er in en door, boven, buiten en binnen dat hele uitspansel een macht regeert die veel ouder is en zwaarder stormen heeft doorstaan met zijn of haar wereld dan de verkiezingen in Amerika vandaag. Maar dan ga ik zitten en zie dat Trump op een overwinning afstevent en het wordt koud rond het hart. De man van de vluchtelingenhaat, van de muur met het armoedige Mexico, de man van vol op fossiele brandstoffen, die man die zijn eigen Twitteraccount niet meer mag beheren omdat hij een te ongeleid projectiel is. Hij?

Wat zeggen de teksten op zo’n dag? Wat kan een tekst zeggen? Het is nog niet definitief maar het wordt met het schrijven van elk woord in dit stuk definitiever.

In de opengeslagen Bijbel lees ik dat de profeet Joël dit vanochtend zegt:

Blaas de ramshoorn op Sion, kondig een vastentijd af en roep op tot een plechtige samenkomst. Breng het volk bijeen, laat heel Israel zich reinigen. Breng de oude mensen tezamen, verzamel de kinderen, ook de kleintjes aan de borst. Alles, iedereen, hef een smeekbede aan in de tempel tussen altaar en voorhal: ‘Ach Heer, spaar uw volk, uw eigendom, geef het niet prijs aan spot en hoon van andere volken. Waarom zouden zij mogen schimpen: ‘En waar is nu hun God?’

Soms kun je profetieën woordelijk citeren zonder al teveel te hoeven interpreteren. Deze ochtend is zo’n ochtend. ‘Spaar het volk, uw eigendom, geef het niet prijs aan spot en hoon. Waarom zou men zeggen: ‘en waar is nu hun god?’ Met als belangrijkste beginzin: ‘Kondig een vastentijd af’.

De paniek van vreemde politiek, de angst voor vreemde keuzes, het niet-weten-wat-er-allemaal-kan-gebeuren; de paniek en de voorspellingen helpen ons niet, dat voelt iedereen. Vandaag weten we nog niets. Morgen ook niet. Keuzes ontrollen zich langzaam. Verzet helpt misschien, maar vooral innerlijk verzet.

Het vasten staat voor niet-eten, maar betekent terug naar de basis, afleidingen laten staan. En de basis is dit: Jij en ik leven, er is een aarde met een hele oude geschiedenis, waarvan ik geloof dat die niet van toeval aan elkaar hangt, dan was er allang een einde aan gekomen, en regeringen komen en gingen. Zo is het altijd geweest.

Democratie? De mens die stemt en waarbij dan de meerderheid aangeeft wat de wijsheid is? Waarbij überhaupt de meerderheid de doorslag geeft. Het is logisch, maar lang niet altijd juist. Het is de beste manier die we kunnen verzinnen maar sinds wanneer heeft de grote massa gelijk. En dat geldt net zo goed bij miraculeuze winst van Hillary. Want wie kon eigenlijk winnen hier? Hoeveel smerig dan wel smeer-geld gaat er om in die verkiezingen? Hoeveel miljarden gaan naar smeercampagnes richting de ander. En wat daaruit komt moet dan iets goeds gaan doen? Het is nog een godswonder hoeveel wijsheid eruit Obama voortkwam.

Jezus vertelt een gelijkenis vanochtend over een herder met 100 schapen die normaal gesproken zo handelt: als hij aan het eind van de dag hij er 99 telt, laat hij de 99 in de steek en gaat de ene zoeken. De vreugde zal groot zijn als hij terugkeert met die ene.

Conclusie: Het gaat nooit om de 99%, maar om die ene. Het gaat niet over de meeste stemmen, maar of die ene gehoord wordt. Die ene in nood. En als een politicus zich daar niet aan gelegen laat liggen, heeft hij of zij een probleem. Met de geschiedenis en met de toekomst. Want iedereen moet zich verantwoorden, uiteindelijk. En zal tot inzicht komen.

Vraagt dat om focus op het machtige land? Op de 99% van die verkiezingen? Ik denk het niet. Die ene die zoekraakt door dit soort verkiezingen en waar niet naar gezocht wordt door de machtigen. Die heeft de volle aandacht nodig.

Allereerst wordt dus vanochtend om bidden en vasten gevraagd, niet omdat een god met vingerknippen een wereld verandert, maar voor focus, voor besef van tijdelijkheid van onrechtvaardige mensen en dat er ons iets gevraagd wordt om te doen en te geloven wat de omstandigheden ook zijn. En dat doen en geloven gaat niet over de 99% maar over de ene die mist. En die ene die daarnaar op zoek gaat. De 99% kruipen bij elkaar en houden het wel uit. Er zijn er maar twee belangrijk: de ene die mist, de ene in nood, en de ene die het geheel overziet en die op zoek gaat.

De uitslag deze ochtend kruipt dichterbij. Maar het is niet belangrijk en vandaag angstig voorspellingen volgen over wat dit allemaal gaat betekenen is een angstige en ingewikkelde bezigheid. Analyses zullen volgen op analyses, maar de profeet Joël zegt: focus. Laat je niet meesleuren, besef dat je leeft en leven gegeven is en dat er veel grotere machten in deze wereld actief zijn dan de politieke en de grootste macht vraagt maar 1 ding: zoek met mij naar wat verloren gaat. De 99% redden zich wel met elkaar. Vasten tegen de verwarring, geloven tegen het cynisme en de angst en hoop houden zodat we zelf altijd die ene blijven zoeken en door de ene gevonden worden. Meer is er niet nodig.

Joël 2:12-19

Openbaring 19:11-21

Lucas 15:1-10