Pray, pray for the human race

Pray, pray for the human race

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

‘Pray, pray for the human race’ – PopUpGedachte maandag 7 november

Het is maandagochtend en de nieuwe week is begonnen. Elke werkdag lees ik weer de teksten zoals die door monniken uit de voorbije eeuwen bij elkaar zijn gebracht en toegewezen aan een specifieke dag. De teksten van vandaag lees ik niet alleen, die lees ik met mannen en vrouwen wereldwijd, elk op de eigen plek op zoek naar de betekenis voor de dag.

Ik doe dat hier. Lezen, laten bezinken, stil worden, bidden in de betekenis dat ik me zoek voor te stellen dat er een grotere toestand is dan het planetarium rondom deze aardbol, dat een aanwezigheid deze wereld doortrekt, een bedoeling, een wil, in de traditie God of het goddelijke of die Ene genoemd. Je weet wel, die ene. Die een is, betrouwbaar, steady, werkend aan een toekomst die weer klopt.

Het druppelt een beetje buiten, geen buien om je zorgen over te maken. Toch ivoelt het niet meer geheel veilig, dat weer. Vandaag lees ik de profeet Joel die een nieuw moment in de tijd aankondigt: Het veld is verwoest, de dorre grond treurt, want het koren is vernield, de wijn verdroogd, de olie verloren. Toon je verslagenheid, boeren, barst uit in gejammer, wijnbouwers, om de tarwe en om de gerst, want de oogst van het veld is verloren gegaan. De wijnstok is verdroogd, de vijgenboom verdord, granaatappel, dadelpalm en appelboom, ja alle bomen zijn verdord. Verdord is ook de vreugde onder de mensen.’

Een apocalyptisch beeld wat dichterbij komt dan ooit. DiCaprio, in de rol van zijn leven, namelijk zichzelf, vraagt in ‘before the flood’ – absolute must-see, een klimaatfilm online te bekijken – aan Obama: What terrifies you, what keeps you awake at night?’ Een enorm deel van de mensheid leeft in de buurt van oceanen, als zij gaan vluchten en er is voedselschaarste, dan wordt dit – zoals hij het onderkoeld zegt: ‘a national security issue’.

Het is gemakkelijk om te vergeten maar bij uitzondering is het van de oorlog in Syrie vrij nauwkeurig vast te stellen dat het hier om een klimaatoorzaak gaat. De vluchtelingen uit Syrië zijn zogezegd klimaatvluchtelingen. Vette, luxe landbouwgrond raakte totaal verdroogd, de staat reageerde door grote stukken land toe te eigenen, het volk kwam in opstand geïnspireerd door de Arabische lente, werd snoeihard neergeslagen en de onvrede die daarop volgde was honing voor de extremistische bijen uit de landen uit de omgeving. En zo begon een ongelofelijk goor en bloedig conflict.

Hun wijnstokken waren verdroogd, hun granaatappel en appelboom verdord en de vreugde onder de mensen eveneens. In de tweede lezing in Openbaring staat: Verloren zijn de vruchten waar het haar naar uitging, verdwenen al de rijkdom alle weelde, dat alles is voorgoed voorbij. Degenen die hierin handelden en die hun rijkdom aan haar te danken hebben, blijven o peen afstand, ontzet door de straf die zij krijgt. Wee Wee grote stad, je droeg linnen, purperen en scharlakenrode kleren en goeden sieraden edelstenen en parels.’

Ik vind dit maar moeilijk neer te zetten. Het is groot, het is hard en zo ongenadig. En toch geloof ik hard en diep van binnen dat wat waar is aan het licht moet komen. De klimaatwetenschappers tobben als oude profeten hoe ze de ziel van het volk raken. Geloven wordt weer heel concreet als het over klimaat gaat. Er zijn slechte spelers: onze koninklijke Shell speelt een duivelse rol in ons klimaat. Er zijn hardnekkige ongelovigen, sommigen zelfs concreet betaald door Shell en anderen om in het congres te ontkennen dat er zoiets is als klimaatverandering. En er zijn klimaatgelovigen die nog niet eens allemaal anders leven, maar donders goed weten dat bekering erbij hoort, op persoonlijk en mondiaal niveau.

Aan het eind van Before The Flood, spreekt DiCaprio met de Paus. Hij is onder de indruk van de urgentie in diens stem als het gaat om het klimaat en hij zegt dat de Paus afsloot met de volgende woorden: Pray! Pray for the human race.

‘ Kondig een vastentijd af en roep op tot een plechtige samenkomst’ , zegt de profeet Joel, ‘verzamel de oudsten en alle inwoners van het land in de tempel van de Heer, jullie God en roep luid tot de Heer’.

En dat is mijns inziens niet met de hoop dat de Heer met de vingers knipt en dan de problemen als sneeuw voor de zon doet verdwijnen – of beter de sneeuw en het ijs onder de zon weer zomaar doet terugkeren – het is belangrijk omdat het erkent dat we gefaald hebben, collectief, om de aarde lief te hebben en elkaar. Dat we geld wilden maken, luxe wilden leven en meer wilden. En nu bezig zijn het mooiste wat het heelal bezit compleet te vernietigen. De erkenning, het smeken om genade, om nog even tijd en het dan inzetten van verandering – ieder op zijn eigen plek en nationaal en internationaal – het is zo nodig.

Ik bid twee dingen: dat ik zelf zal beseffen wat ik niet durf te beseffen: hoe dichtbij het klimaatprobleem is: geografisch dichtbij, een klein stukje vliegen en je staat middenin de gevolgen. En temporeel dichtbij: Makai en Mauka, mijn kinderen gaan de ellende ervan heel fysiek meemaken hier in dit landje. Dat kan niet anders. Ik bid om besef omdat ik het eigenlijk niet wil weten.

Als tweede en gebed om alvast te leren hoe te leven in een crisis die komt. Die groter wordt. Waarin er meer klimaatvluchtelingen zullen zijn – als wij het al niet zelf zullen zijn, als landje aan de zee – en dat we elkaar nu al leren wat nodig is om in tijden van grote crisis goede mensen te zullen zijn, niet vechtend voor het vege lijf maar hoopvol en zorgend waar het kan.

Joël 1:1-14

1 Korintiërs 14:1-12

Matteüs 20:1-16