Zie het als een test

Zie het als een test

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Zie het als een test – PopUpGedachte donderdag 10 november

Het regent vanochtend gestaag en het is donker. De kou kruipt omhoog door mijn sokken terwijl ik op het balkon de hemel afspeur naar een gat in het wolkendek, maar er is er geen. De sterren blijven vanochtend verscholen, mijn stukje aarde is omzwachteld met doeken. Ik moet het even doen zonder de diepte van het heelal daarachter, waaruit op andere dagen de sterren me tegemoet schijnen, lichtjaren van mij verwijderd. Ik weet dat ze er zijn, de ruis van de regen de wat oranje verlichte wolken door het kunstlicht van de stad, kunnen die wetenschap niet verdrijven. Het is.

De verkozen president van de verenigde staten gaf een presidentiële speech, werkelijk eentje uit het boekje. Toch wordt die gegeven door een man die is verkozen vanwege zijn spierballentaal, vanwege zijn omvergooien van het systeem, vanwege zijn ‘we gaan dit land groot maken’. Iemand schreef dat de democratie zoals we die kennen voorbij is, want de gewone man heeft niet daaruit gekregen wat hij wenste, geen stem, geen geluk, geen veiligheid, geen toekomst. De idealen van de culturele elite waren ver verwijderd van de vierkante kilometer hoop van de man in de straat. En hij koos voor de spierballen. Massaal. Zoals dat hier gebeurt met Wilders. Verlangen naar een sterke leider die weliswaar grof gebekt is, om zich heen slaat, zich niet kan beheersen maar wel voor zijn eigen mensen zorgt. De grote Romeinse heersers waren zo. Grote karakterfouten, willekeur in hun beleid, ziekelijke voorkeuren maar er was wel een soort rust in het land. Alleen niet voor de vreemdeling en de minderheid. Voor de latino, de vluchteling, de homo en de andere huidskleur of die met een andere taal. Die was het slachtoffer. Toen en nu.

‘Wanneer uw geloof op de proef gesteld wordt, zegt Jakobus vanochtend, leidt dat tot standvastigheid’. De angst slaat velen om het hart. Ons geloof in de mensheid, in de zoektocht naar eerlijkheid, de keus voor opoffering van de directe eigen idealen en de hoop op een werkelijk samenleven die wat mag kosten, de investering in de toekomst van de aardbol, alles – het lijkt de bodem ingeslagen met deze krachtpatser op de machtigste positie van de wereld. Maar zegt Jakobus: het moet u tot grote blijdschap stemmen als u allerlei beproevingen ondergaat, want u weet wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid.’ Iemand twitterde: beste blanke cultureel, bent u geschrokken? Post geen gebeden op facebook maar ga bij ons achter in de rij staan, bij de anti-discriminatie-activisten en de homo-lesbo-transgender community die al lang zich organiseert en zich verzet. Die allang niet meer de verwachting had dat de overheid uit zichzelf wel voor hen zou zorgen. Dat ze het zelf moesten doen. Zie het als een test, een beproeving, een mogelijkheid om te ontdekken wie er waarvoor zijn bed uitkomt.

Een visionaire vriend riep gisteren zijn netwerk bij elkaar. Omdat we georganiseerd moeten raken. WeGaanZeHalen werd uitgenodigd voor de radio, ja ook om in deze tijd een ander hoopvol geluid te laten horen, gaf de radioredacteur toe, Wanneer uw geloof, uw hoop, uw liefde voor de aarde en de hoop op de toekomst, het geloof dat de wereld niet aan zijn lot mag worden overgelaten – of sterker nog, zoals ik blijf geloven, dat de wereld niet aan zijn lot overgelaten is, en dat de kracht van een god zich onder de mensen heeft begeven om hen te verenigen tot het geloof in een nieuwe wereld – als dat geloof, de hoop of de liefde op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. ‘Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt,’ schrijft Jakobus, ‘zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.’ Daar zit nu de vraag en de uitdaging. Laten we ons in slaap sussen door een snel beursherstel – he er is geen krach, misschien valt het wel mee – of een presidentiële speech, terwijl we weten dat dit de machtsgreep is van iemand die dat deed via racisme, sexisme, vreemdelingenhaat en agressie – standvastigheid moet daadwerkelijk blijken. Dus ja, rijden naar Den Haag, ook al is het een druppel in een hard klimaat. Dus ja, bij elkaar kruipen om te borrelen over de vraag of en wat ons nu te doen staat – terwijl ik meteen me afvraag wat we daar dan gaan zeggen, wat voor grote plannen of wat voor onthandheid zal daar blijken. Wie zullen we denken wel niet te zijn, als we bij elkaar kruipen om te kijken of het anders kan?

Gelukkig schrijft Jakobus rustig verder en roept precies wat nodig is: ‘komt een van u wijsheid tekort?’ Ja! Jakobus! ‘Vraag God erom en hij die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. Vraag het vol vertrouwen, zonder enige twijfel.’ Nou, dat weten we dan ook weer. Of je het nu gelooft of niet, of je nu God gelooft of niet: wie kiest om niet gelaten de wereld over te laten aan haar eigen noodlot, wie de drive voelt om zelf dan de handen in een te slaan en dat daadwerkelijk doet, zal op een gegeven moment vertwijfeld zich afvragen, wat nu? En het enige dat nodig is, is een werkelijke vertrouwende vraag aan de God van de wereld, of je het nu met die woorden gelooft of niet – en hij zal het geven. Even geduld, maar je mag het eisen, het vertrouwen, een beroep doen op oude beloftes, de wijsheid is voorhanden.

Komt de beproeving dan van God? Nee, zegt Jakobus, die komt door onze eigen begeerte, in dit geval de begeerte van ons, van een deel van ons naar macht, verandering, stem en nieuw vertrouwen dat er ook naar de gewone man geluisterd wordt. Begeerte naar macht van een groep die zich in de knel voelde door al die mooie idealen. Die begeerte brengt zonde en de dood zegt Jakobus, maar wie het ziet als een beproeving – kan er toch weer vrolijk om worden want het brengt standvastigheid naar boven en daadkracht en die is hard nodig in de nieuwe periode van Trump.

Het regent nog, maar dat is niet erg. We kunnen best wachten op het licht als we weten dat het er is.

Joël 2:21-27

Jakobus 1:1-15

Lucas 15:1-2, 11-32