Doe maar rustig

Doe maar rustig

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Doe maar rustig – PopUpGedachte Donderdag 8 december.

Doe maar rustig, is het refrein vanochtend in de teksten. Ik heb geen idee waarom. Maar misschien is het nodig voor mij, voor iemand die meeleest of luistert. Doe maar rustig. Geen paniek. Wat je vreest, gebeurt niet zomaar. En als het gebeurt, dan is er nog geen man overboord.

Ik weet niet hoe je de Trump-verkiezingen hebt gevolgd, de rechtse wind die door Europa waait, de bijna-verkiezing van extreem rechts in Oostenrijk: ging niet door. Ik weet niet of ik de enige ben, maar het feit dat het dan zo redelijk rustig verloopt terwijl beurskrachen en totale chaos is voorspeld is bijna een teleurstelling. Geen spektakel, geen grote oorlog, geen rotzooi. In het nieuws was men er als de kippen bij om Trump te relativeren nadat hij was verkozen, terwijl ervoor de paniek en de angst gehypet was tot grote hoogte. Niet eens door de media zelf hoor, het was de algehele sfeer. ‘I am the only one standing between you and the apocalypse’, zei Hillary. Dus we wachtten op een apocalyps, maar niets van dat alles. Nog niet. Alleen dat kabinet wat hij aangesteld is reden tot paniek, verder is alles rustig.

De profeet van vanochtend wordt op een koning van Jeruzalem afgestuurd die, zo staat er, trilt als een riet in zijn paleis, omdat twee koningen van andere volken de handen ineengeslagen hebben en de stad belegeren. Jesaja zegt: ‘wees niet zo bang over die twee smeulende stukken hout, er zijn altijd nog andere machten in de geschiedenis aanwezig, dan de woede van twee koninkrijken. Het stelt niet zoveel voor.’ De paniek van een Trump-verkiezing of van harde rechtse rukwinden door Europa: het is niet zo belangrijk. Blijf vertrouwen op dat wat je al moest vertrouwen en dat is niet de toevallige politiek van het moment. Blijf het goede doen, de omstandigheden verschuiven iets maar zo belangrijk is die regering niet. Het kan hoogstens dat wat je al moest doen urgenter maken.

Een heel andere vorm van paniek is die in de brief van Paulus. Daar had men in de overtuiging dat de zogenaamde ‘dag van de heer’ nabij was, al het werk neergelegd, bij elkaar gekropen biddend en smekend dat die grote dag, het einde van de wereld, de grote opname, etc, zou komen. Zoiets. Wat er precies was is niet duidelijk maar genoeg voor Paulus om te zeggen: ‘verlies niet meteen uw verstand en raak niet in paniek wanneer een profetie, een uitspraak of en brief die door ons zou zijn geschreven, het voorstelt alsof de dag van de Heer op het punt staat aan te breken.’ Doe nou eens rustig. Luther zal later zeggen dat als hij wist dat morgen het einde van de wereld er zou zijn, de heer terug zou komen of hoe hij zich dat ook voorstelde, dat hij dan vandaag nog een boom zou planten. Zoiets. Doe nou eens even rustig.

Ik weet niet hoe het precies nodig is vandaag, voor mij of voor jou. Maar de krantenkoppen zijn erop gemaakt dat we niet rustig doen. Die moeten de aandacht trekken, ons meenemen, ons waarschuwen. Het nieuws is erop gemaakt dat we verrast zijn, anders gaan kijken en denken. En dat is logisch maar als er geen basis onder zit: geen overtuiging hoe we in deze wereld willen staan op de lange termijn, onafhankelijk van wat precies de situatie is, dan worden we zomaar heen en weer geslingerd tussen paniek, cynisme en het komt allemaal wel goed.

Wat moet ik doen? Of het nu oorlog wordt of vrede, in crisis of in economische voorspoed? En dat dan trouw blijven doen of iemand nu het einde van de wereld voorspelt, een tijdperk Wilders of wat dan ook. Ik verlang naar zo’n levenshouding en heb het idee dat de teksten van het christendom die ergens kunnen bieden, omdat ze ervan uitgaan dat achter de directe geschiedenis een veel groter macht aan het werk is. Om die reden hebben vroege christenen zich vrolijk laten kapotmaken, omdat ze geloofden dat ze niet kapot te krijgen waren. Om die reden stonden gelovigen dwars tegenover een regering, en weigerde de grote kerkvader Ambrosius de keizer de toegang tot de kerk toen die teveel bloed aan zijn handen had. De man moest met keizerskroon en al op de knieën en deed het ook nog.

Er is meer dan wat voor ogen is.

En dat betekent niet dat het goed afloopt, maar dat hoe het ook loopt het goed is. In de derde tekst bereidt Judas Iskariot de moord op Jezus van Nazareth voor. Het verraad van een goede vriend, van een leerling in wie je veel hebt geïnvesteerd. En de andere leerlingen zullen bang worden, wegvluchten, kwaad worden. De man van Nazareth niet, hij weet dat het erbij hoort. Hij kent de angst wel, hij is niet bovennatuurlijk, hij zweet bloed en tranen. Maar dat is een kortstondig moment, daarna is er weer het vertrouwen, de weg om te gaan.

En dat kan eindeloos ver weg voelen. Maar het verlangen voeden is genoeg. Dan komt het wel. Ik hoef de rust niet te brengen alleen te veronderstellen dat die er is. En trouw doen wat het goede is om te doen. Ongeacht wat dan ook. Doe maar rustig.

Jesaja 7:1-9

2 Tessalonicenzen 2:1-12

Lucas 21:3722:13