‘Ik geloof in jouw nastrevenswaardige manier van leven, maar niet dat je de zoon van God bent’

‘Ik geloof in jouw nastrevenswaardige manier van leven, maar niet dat je de zoon van God bent’

Jezus hield meer van vragen dan van antwoorden. Vandaag stelt hij ze aan Peter Kwint, SP-raadslid in Amsterdam en nummer 8 op de landelijke kandidatenlijst van de partij voor de #TKV2017.

Wie zeg jij dat ik ben?

‘Een buitengewoon wijs en inspirerend, zij het ietwat megalomaan mens. Als je het liefst het hele land doorreist met twaalf volgelingen in de stellige overtuiging dat je God bent, dat is redelijk hoog inzetten.
Als je jouw verhalen leest, leer je iets van hoe je naar individuele mensen kan en misschien wel zou moeten omkijken. Dat vind ik nog steeds heel erg inspirerend.
Het zijn verhalen over mensen die er net buiten vallen. Of het nou iemand is die in een boom klimt om jou te zien, of een bloedvloeiende vrouw die als verschoppeling werd gezien, of iemand die heel weinig geld in het offerkistje deed. Er zit een soort opdracht aan andere mensen in om dat op te zoeken. Om niet bij de mensen te kijken die het allemaal voor elkaar hebben, die een mooi plekje op de eerste rij hebben weten te bemachtigen.’

Geloof je nog steeds niet in mij?

‘Ik geloof in jouw nastrevenswaardige manier van leven, maar niet in jou als zoon van God. Dat heb ik wel geloofd. Ik ben gelovig opgevoed dus dan is het de realiteit waarin je opgroeit. Maar ik heb nooit echt op een persoonlijke, diepgevoelde manier in je geloofd, er was niet echt iets anders denkbaar. Als je zo opgroeit is het christen-zijn en goede dingen doen heel erg aan elkaar verbonden. Pas later kwam ik er achter dat dat niet per se hoeft. Je verhalen zijn prachtig en daar refereer ik nog graag aan, ik geloof alleen het hele meta-verhaal niet meer. Maar als je je geloof in goede dingen doen verliest, weet ik niet echt wat je nog rest.’

Is het leven meer dan voedsel en het lichaam meer dan kleding?

‘Ah, hier komt mijn tweede geloof, het marxisme, een beetje om de hoek kijken. De materie gaat altijd uit voor de geest en de mens is altijd een product van zijn omstandigheden.
Ja, het leven is meer dan dat. Al denk ik dat de groep die het zich kan permitteren om niet al te veel over de basis na te denken, nogal geprivilegieerd is. Dat het deel dat er meer is extreem groot gemaakt wordt. Pas als je wordt geconfronteerd met het falen van de basis, kom je erachter hoe elementair en vormend dat kan zijn.’

Is een mens niet veel meer waard dan een schaap?

‘Ja dat denk ik wel. Ik ben vegetariër, in die zin hecht ik waarde aan het leven van een schaap, maar ik heb me nooit op mijn gemak gevoeld bij het slag vegetariërs of veganisten dat mensen en dieren op een soort gelijke hoogte zetten. Ik ben eerder om milieuredenen toegetreden tot het genootschap van niet-dieretenden, dan omdat ik vind dat je nooit een dier mag doden. Dus ja, een mens is meer dan een schaap.’

 ‘Als je je ergens voor inzet, gaat dat onvermijdelijk ten koste van iets anders’

Is het een verdienste om lief te hebben wie jou liefheeft?

‘Ik zou dat niet goed kunnen. Niet per se omdat mensen niet van mij houden, daar kom ik wel overheen. Maar echt in de zin van je vijanden liefhebben, nee. Natuurlijk zijn er vijanden in verschillende gradaties. Mijn politieke opponenten in debatten zijn bijvoorbeeld eerder tegenstanders dan vijanden. Toen ik net voor de SP in de Kamer ging werken was ik heel jong, begin 20. Ik dacht echt: wij zijn de goeden, zij zijn de slechten. Maar ik ben wel wat milder geworden. Het zijn allemaal mensen die – een enkele uitzondering daargelaten – vanuit hun oprechte visie vinden dat wat zij denken het beste is voor de samenleving. Daar hebben ze natuurlijk ongelijk in en dat ga ik ze nog wel een keer uitleggen.’

Wat heeft de mens eraan als hij de hele wereld wint maar zichzelf verliest of schaadt?

Ik vind dat ingewikkeld. Natuurlijk moet je ook een beetje op jezelf passen, maar niks is gratis. Als je je ergens voor inzet, gaat dat onvermijdelijk ten koste van iets anders. Soms van iets waar je toch al geen zin in had, maar soms ook van iets anders waar je heel graag naar toe had gewild. Natuurlijk is het niet de bedoeling dat je aan niemand meer wat hebt omdat iedereen uitgeblust op de bank zit, maar soms moet het allemaal wel heel makkelijk en gezellig. “Laten we een glas champagne drinken om de honger in Afrika te bestrijden op deze gezellige fundraiser.” Daar zit een gemakzucht in waar ik niet in geloof. Offers moeten brengen is onuitstaanbaar maar onafwendbaar.’

Waarmee zal ik deze mensen van deze generatie vergelijken?

Het eerste waar ik aan moet denken is ‘zoekend’, maar misschien geldt dat wel voor elke generatie en dat is ook niet ongezond.
Ik merk dat een hoop structuren waarin mensen zich altijd organiseerden, zoals bijvoorbeeld een politieke partij, hun aantrekkingskracht hebben verloren. Deze generatie voelt zich er minder door vertegenwoordigd. Dat is geen gebrek aan overtuiging.
Deze generatie is niet minder bevlogen dan vroeger. Ik zie overal om me heen toffe initiatieven van jongeren die proberen de wereld om zich heen een stukje beter te maken. Of het gaat om eerlijk jeugdloon, duurzame startups of je inzetten voor een skatepark in Amsterdam-Noord.

Ik denk dat veel jongeren zoeken naar iets waar ze zich in herkennen of waardoor ze zich vertegenwoordigd voelen, en dat is er niet zoveel. En ze zoeken naar een soort groter verhaal over waar de samenleving naartoe zou moeten gaan. Ik heb geloof ik wel 30 verzoekjes gehad van Facebook-groepen over hoe het verder moet naar de overwinning van Trump. Een generatie die zoekend is naar een structuur waarin ze iets kunnen bijdragen. Dat grotere verhaal van jou, dat heeft de eeuwigheidswaarde wel bewezen tot nu toe, al doet dat van de SP er naar mijn idee niet voor onder. En ik hoop het wel iets langer dan drie jaar vol te houden.