Podcast: Wat als je een nieuwe wereld kunt scheppen?

Podcast: Wat als je een nieuwe wereld kunt scheppen?

Woorden hebben scheppingskracht, kun je lezen in het evangelie van Johannes. Ze kunnen duiden en benoemen. Daarom stelt Guido de vraag: welke woorden gebruik je?

 

In het begin was het Woord,

het Woord was bij God en het Woord was God.

Het was in het begin bij God.

Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat.

In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen.

Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.

Mijn favoriete bijbeltekst is deze opening van het evangelie volgens Johannes. Taal, zo wordt gezegd, is wat ons onderscheidt van de rest van de aardse creaties. Via taal kunnen wij de wereld om ons heen verklaren, scheppen zelfs. We verzinnen woorden voor onze ontdekkingen. En wanneer het een woord wordt, wordt het onderdeel van je systeem. Het was er al, maar voor jou zal de wereld niet meer hetzelfde zijn.

Er moet toch iets zijn?

Vanuit deze verhoogde basis bouwen we steeds verder. 
Soms gaan we zover dat we woorden creëren voor zaken die we niet begrijpen, maar toch menen te ervaren. De ether bijvoorbeeld. ‘Er moet toch iets in de lucht zijn, een stofje of wat dan ook, waardoor de radiogolven doorgegeven worden?’, dachten we altijd. Wetenschappelijk is bewezen dat ether niet bestaat (hetzelfde lot zal Donkere materie kunnen treffen?).

Toch begrijpen we allemaal de betekenis ervan.

Er is iets magisch aan het gegeven dat in deze ruimte, op deze aardbol waarop we leven, signalen rondzwerven die onze gedachtes prikkelen. Die we zouden willen verklaren.

Arjan Witte schreef er een mooi gedicht over.

ik verander de wereld

ik verander de wereld in een kikker

kon dat maar, springen naar de sterren

onze eieren tussen het heel en al verspreid

al mijden we de vliegen al van verre

geef ons ruimte

geef ons tijd

 

geef ons tijd

geef ons ruimte

Maar ik verzuim te vermelden

dat ik niet toveren moet

ik goochel een stroom van woorden

dat is mijn sprong naar de sterren

dat is mijn kikkerbloed

Schilder René Magritte zei over keuze van het scheppen:

De werkelijkheid bestaat slechts binnen de kaders waarin zij wordt waargenomen.

We kunnen fantaseren te ontsnappen. Weg uit deze wereld van aanslagen, haat en nijd. Weg uit het ingekaderde plaatje. Intern de wereld inkleuren zoals we hem graag zien: een nooit bestane folklore. Maar daarmee veranderen we niet onze realiteit.

Van onze minister-president komt geen profetisch vooruitzicht. Die komt niet verder dan het retorisch itereren: ‘Doe zelf even normaal’. Het hebben van een visie, is in zijn ogen als een olifant die het zicht blokkeert op hoe we weer geld kunnen verdienen.

Ik denk daarom dat we zo hard met weemoed terugdenken aan Obama. Om de mooie vergezichten die hij met zijn woorden wist te scheppen. En wanneer hij niet de juiste woorden voorradig had, waren de gezongen openingswoorden van Amazing Grace genoeg om een heel schilderij voor ieders netvlies te toveren. Een weg die voor ieders voeten ligt wanneer je voorbij de verblindende bomen stapt.

Gelukkig hangt ons geluk niet af van een visieloze leider. Onze sprong naar de gedroomde realiteit kunnen we zelf bij elkaar goochelen. De vraag is: welke woorden gebruik jij? Kun jij het lied al neuriën dat alleen nog met woorden hoeft te worden ingevuld?


 

In de podcast werden de volgende nummers gebruikt:

All shall be well (and all shall be well and all manner of things shall be well) – Grieg’s ‘Ases Tod’, reimagined, van het album GEELZWART.

Amazing Grace – Steve Sensing, van het album ’t Is so sweet

There Are Voices – Hayden Arp

Afbeelding: The treason of pictures – René Magritte