Na een traumatische bevalling: ‘Aan seks moet ik niet denken’

Na een traumatische bevalling: ‘Aan seks moet ik niet denken’

Zij heeft absoluut geen zin meer in seks na een heftige bevalling. Hij weet niet hoe lang hij dat nog kan volhouden. Relatiecoach Cocky geeft advies.  

‘Ik had hem nodig, maar hij was er niet’

Zij: ‘De geboorte van onze tweede dochter was een nachtmerrie. Ik voel me nu weer misselijk worden… De weeën begonnen in de loop van de ochtend en werden steeds krachtiger. ’s Middags besloot de verloskundige dat ik naar het ziekenhuis moest, want de hartslag van ons dochtertje viel steeds een beetje weg. Ik mocht bij de verloskundige in de auto, omdat we dachten dat dat voor ons allemaal wel zo prettig zou zijn. Maar dat was het niet. Ze reed als een bejaarde, terwijl ik achterin mijn weeën weg lag te puffen.

We schoten voor geen meter op, dat had ik dan nog wel in de gaten. Mijn man reed ergens achter ons. Hij had geen idee hoe zwaar dit voor mij was. Ik had hem nodig, maar hij was er niet. Het duurde eindeloos. Achteraf bleek dat we in een file terecht waren gekomen en dat de verloskundige het niet urgent genoeg vond om via de vluchtstrook te rijden. Mijn man heeft zich in die tijd helemaal gek geërgerd. Dat weet ik nu, maar dat wist ik toen niet. Ik heb me nog nooit zo hopeloos, radeloos en eenzaam gevoeld.

De bevalling verliep uiteindelijk best goed, maar ik kon de eerste maanden gewoon niet blij zijn. Ja, ik neem het mijn man kwalijk dat hij er niet voor mij was. Ook niet na de bevalling. Ik moest blij zijn: we hadden toch een gezonde dochter?

Als mijn man toenadering zoekt, voel ik me bijna meteen weer misselijk worden. Ik kan zijn blije kop op sommige momenten gewoon niet uitstaan. Alsof hij het nodig vindt om mij op te peppen en zegt: ‘Niet zeuren, flink zijn, miljarden vrouwen baren kinderen dus wat doe je moeilijk!?’ Ik ben liever uit zijn buurt, dan in zijn buurt. En ik vind het heel erg dat ik dat voel, want ik weet echt wel dat hij van me houdt en dat het een fijne vent is. Aan seks moet ik niet denken. Ik wil dit nooit meer meemaken.’

‘Als ik haar wil troosten of aanraken, reageert ze alsof ze me weerzinwekkend vindt’

Hij: ‘Ja, die bevalling… Als ik erover begin, loopt ze weg. Zo traumatisch was het blijkbaar. Ik wou dat ik bij haar gebleven was, maar ik deed wat mij op dat moment het beste leek. De verloskundige leek te weten wat ze deed, dus ik ben er maar achteraan gereden. Van mij had ze ook wel een beetje harder door mogen rijden, maar zo lang duurde het al met al nou ook weer niet. En we hebben nu toch een gezonde dochter? Wat mij betreft is het tijd dat ze het achter zich laat en zich richt op de toekomst.

Als ik mijn vrouw wil troosten of wil aanraken, reageert ze bijna allergisch. Ik vind dat verschrikkelijk. Alsof ze me weerzinwekkend vindt. Ik voel steeds meer verwijdering tussen ons en dat komt volgens mij doordat ze maar blijft hangen in die bevalling. Ook merk ik dat ik me sneller aan haar erger. Ik kan steeds minder van haar hebben.

We hebben nu dus ook al drie maanden geen seks meer gehad. Iets wat voor mij juist heel belangrijk is. Ik voel me daardoor altijd dichter bij haar. Ze duwt me steeds verder bij zich vandaan, ik weet niet hoe lang ik dit nog vol kan houden.’

‘Zie het als iets wat invloed heeft op jullie relatie– en dus een probleem van jullie samen’

De relatiecoach: ‘Een bevalling kan een enorme impact hebben op een relatie. Als vrouw ben je tijdens het baren van je kind op je aller- allerkwetsbaarst. Vandaar dat er juist op zo’n moment dan ook een diep gevoel van eenzaamheid of verlating kan ontstaan. Ook voor een man kan het trouwens diepe impact hebben. Je ziet je vrouw lijden, maar je staat machteloos.

Dat zij er niet over wil of kan praten, is niet vreemd. Het lijkt erop dat die hele autorit een trauma voor haar geworden is en ze het dan weer helemaal opnieuw beleeft. Dat geeft hem het gevoel alsof ze hem uit haar leven bant. Terwijl ze hem eigenlijk heel hard nodig heeft, want ze voelt zich eenzaam. Maar alles aan hem roept bij haar de associatie op van de traumatische ervaring, waardoor ze hem letterlijk van zich afduwt. Elke keer afgewezen worden, zorgt er vervolgens bij hem voor dat hij zich aan haar ergert. Zo ontstaat er dus gemakkelijk verwijdering tussen twee mensen.

Diana Koster schrijft in haar boek Perfecte bevallingen bestaan niet wat een bevalling met je kan doen. Ze beschrijft dat het absoluut niet vreemd is dat zo’n heftige gebeurtenis je uit elkaar kan drijven. Gelukkig is er iets aan te doen. Natuurlijk is het belangrijk om erover te praten, maar als dat nog niet lukt, kan bijvoorbeeld EMDR-therapie je helpen om de nare gebeurtenis te verwerken.

Een heftige gebeurtenis kun je nooit helemaal uitwissen. Gelukkig kunnen de pijn, de spanning en de angst wel minder worden. En dat is nodig om erover te kunnen praten. Om het te zien als iets wat invloed heeft op jullie relatie – en dus een probleem van jullie samen is. Door je dat te realiseren, zul je je ook veel meer een team voelen. Dat kan er juist voor zorgen, dat je je weer verbonden voelt met je partner en ook op seksueel gebied weer naar elkaar toe kunt groeien.

Cocky Drost is relatietherapeut. Onlangs kwam haar boek Ik wil heel dicht bij je zijn uit waarin ze advies geeft aan stellen hoe ze hun seksleven kunnen verbeteren.