Als we toch eens over de muren van afkomst, geloof of status konden kijken…

Als we toch eens over de muren van afkomst, geloof of status konden kijken…

Touren met een 30-jarige plaat omdat-ie niets aan zeggingskracht heeft verloren: U2 doet het met The Joshua Tree. Corjan zet de plaat alvast even op om in de stemming te komen. 

The Joshua Tree Tour komt deze zomer naar Amsterdam. En ja je hebt gelijk, de stem van Bono is niet meer wat-ie geweest is. En ja, het klopt. Het geluid is slecht in de Arena. Maar sorry hoor,  het is natuurlijk wel U2. Dus vliegen de tickets razendsnel over de digitale toonbank, want we willen de vergane glorie van The Joshua Tree maar wat graag in ere herstellen.

Straten zonder namen in Afrika

Met mijn muzikale vriendengroep heb ik heel wat bomen opgezet over de songteksten van het album. Want waar gaat bijvoorbeeld Where the streets have no name over? Ik dacht dat Bono het nummer over een Afrikaanse land heeft geschreven, omdat de straten daar daadwerkelijk geen namen, maar nummers hebben. Triomfantelijk keek ik de groep rond. Ja, want in 1985, na de grote doorbraak van U2 op Live Aid, bezocht Bono Ethiopië. Een vriend hielp me uit de droom. ‘Nee gozer: Bono zingt over het hemelse Jeruzalem.’ Fronsend keken we elkaar aan, nee, dat was echt te ver gezocht.

Je straat verried je afkomst en geloof

Helaas we hadden het allemaal bij het verkeerde eind. Het nummer gaat over Ierland waar de steden zijn verdeeld in rijk en arm, katholiek en protestant. Iemands afkomst en geloof was te achterhalen aan de hand van de straat waar hij woonde. In deze verstikkende omgeving verlangt U2 naar naamloze straten, waar we zoeken naar dat wat verbindt, over de muren van geloof, afkomst of status heen.

Ik kijk mijn vriendenkring rond en we knikken eerbiedig, amen. Bono heeft – opnieuw- weer helemaal gelijk.