Mensenkinderen geeft het oude Liedboek nieuwe schwung

Mensenkinderen geeft het oude Liedboek nieuwe schwung

Het collectief Mensenkinderen geeft 10 liederen uit het oude Liedboek voor de Kerken een facelift. Ze husselen de tekst, zetten er een nieuwe melodie op, met een prachtige productie. En opeens landen de teksten, ontdekt Reinier.

Laat ik meteen maar toegeven dat ik niet helemaal objectief ben. Dat is niemand, maar ik in dit geval nog wat minder. Ik ken de heren van Mensenkinderen persoonlijk en we schrijven samen kinderliedjes. Maar ik zou dit niet geschreven hebben als ik niet oprecht enthousiast was.

Het oude Liedboek voor de Kerken werd uitgebracht in 1973. Dat jaartal verraste me. De bundel hoorde zo bij het interieur van de meeste kerken in Nederland, dat ik het uit de jaren 50 had geschat. Dat komt ook door het taalgebruik, dat bij verschijnen al wat oubollig moet hebben geklonken, en na één generatie al vervangen is door een nieuw liedboek.

Een zwak voor oudere liederen

Simpel gezegd, wat de heren van Mensenkinderen nu gedaan hebben, is 10 van die oude liederen pakken, de beste zinnetjes eruit pikken, die wat door elkaar schudden, en daar een prachtige nieuwe melodie onderzetten.

Wat bezielt ze, vraag je je af. Leadzanger Bas van Nienes zat met zijn ziel onder de arm, zo lees je tussen de regels, in een retraitecentrum. Hij bladerde door het Liedboek – dat hij niet uit zijn jeugd kende – en de woorden raakten hem spontaan.

Dat hadden we misschien kunnen zien aankomen. Al eerder, bij onze eerste 7keer7-tour, bleek hij een zwak te hebben voor oudere liederen:

Een soort dialect, bijna een andere taal

Ik vraag me af wat er zo aantrekkelijk is aan die oude taal – ik voel die aantrekkingskracht ook. Je voelt een bepaalde ‘heiligheid’ in die woorden, wat ik ook wel kan hebben bij de Statenvertaling. Misschien is dat puur omdat ik veel van de woorden en uitdrukkingen zelf niet gebruik en eigenlijk niet helemaal begrijp. Ze zijn in een soort dialect geschreven, bijna in een andere taal. Dat geeft een gevoel van een soort ‘geheim’.

Ook suggereren de oude woorden ervaring. Ze hebben de geur van oud hout, de klank van eeuwen. Je weet dat generaties ze hebben meegedragen. Het is het omgekeerde van fastfood en plastic. Op hun debuutalbum ‘Het land dat ooit vol eerbied zong’ – een titel waarin je de nostalgie al hoort – laat Mensenkinderen een stervensoude man een onbegrijpelijk gedicht voordragen.

Luister zelf maar eens

Maar misschien probeer ik nu wel te veel te verklaren. Je moet het natuurlijk ervaren. De eerste aankondiging maakte al duidelijk dat je veel sferische klanken kunt verwachten:

Een eerste liedje is al vrijgegeven, ‘Geef kostbaar licht’ (n.a.v. lied 241):

Wil je ze live horen? Tijdens de 40-dagentijd maken ze een tour langs verschillende oude kerken in Nederland. Deze ‘stilteconcerten’ beginnen om 20.30 uur, deuren open om 20.00 uur. Bestel hier je tickets: https://www.truetickets.nl/mensenkinderen