Wat ik niet wil vergeten

Wat ik niet wil vergeten

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Wat ik niet wil verrgeten – PopUpGedachte maandag 5 maart 2017

Het is stil hier in dit appartement middenin de Europese wijk van Brussel. Boven mij liggen de andere teamleden nog her en der verspreid over de vloer, op banken, matjes en kussens te slapen. We hebben tot middernacht nog draaiboeken doorgenomen, taken verdeeld, alle wat-als-er-iets-mis-gaat-scenario’s besproken en nu staat alles klaar om te beginnen.

Let’s Bring Them Here heet onze demonstratie. Gisteren al begonnen met een pre-demo middentussen indrukwekkend grote parkgebouwen, bibberend van de kou maar gedreven. Voor ons als organiserend team maar minstens zo voor de mensen die komen; wij zijn gefrustreerd, verdrietig, woedend en meer over de weigering van Europese leiders om vluchtelingen over te nemen uit Griekenland en Italie. Wij hebben gezien, gehoord, beleefd hoe mensen daar stuk gaan. Door ons.. En nu bieden we ons aan. Vriendelijk maar gefocust, want we laten niet los totdat dit gebeurd is.

Dat is de sfeer waarin ik zit. En toen ging de wekker om 6u. En dacht ik: shit dit moet ik ook nog doen. Iets schrijven en delen. En pas in tweede instantie: maar dit moet ik niet doen, dit is wat ik nodig heb. Om even dat wat we bedacht en georganiseerd hebben, de hele verantwoordelijkheid en het overzicht los te laten en te beseffen dat er een grotere macht achter deze wereld, geïdentificeerd als de God van Abraham Isaak en Jakob, dat die wil dat dit gebeurt, dat gastvrijheid voorop staat, dat vreemdelingen welkom zijn, dat we niet toekijken hoe onze naasten creperen.

In Deuteronomium staat: ‘zorg ervoor dat u hem niet vergeet, waardoor u zijn geboden wetten regels die ik u vandaag voorhoud zou veronachtzamen’

Niet vergeten. Ik ben gaan vasten. Niet heel serieus, maar wel met genoeg reminders ingebouwd om me dagelijks te herinneren aan het voornemen om onder een open hemel te leven. Of dat nu op een podium in de Belgische Europese Wijk is, of op achter mijn bureautje in Amsterdam. Ik las dat Trump geen caffeine, theine en alcohol nuttigt. En ik weet weinig van hem wat ik waardeer en veel wat ik verafschuw, dus het leek me terecht om dat wat ik waardeer dan maar ook zo te benoemen voor mezelf. Dus ik doe een soort Trumpdieet.

Elke keer iets anders nemen dan koffie, thee, alcohol moet me als geheugensteuntje dienen dat ik niet alleen op de wereld ben, dat wij mensen niet alleen op de wereld zijn, maar dat er een actieve kracht zoekt naar mensen die zich laten inschakelen voor het goede, het liefdevolle, het hoopvolle. Mensen die onder die open hemel leven beseffen hoe veel oogkleppen ze zelf ook op hebben.

Het zou mij zo helpen als ik bij alles wat ik deed dat externe besef meedroeg. Dat er iets groter, iemand groter, out there, al heel lang bestaand en met veel meer geloof, hoop liefde en overzicht dan ik, meekeek over mijn schouder. ‘Zorg ervoor dat u hem niet vergeet’. Niet omdat er nu eenmaal regels zijn en voorschriften, maar omdat de keuzes beter worden en zuiverder en rustiger. Bij mij in elk geval.

Dan staat er in de brief aan de Hebreeën vanochtend: ‘juist omdat hij zelf op de proef werd gesteld en het lijden volbracht heeft, kan hij ieder die beproefd wordt bijstaan.’ Degene die meekijkt heeft alles gezien en ervaren, niet op afstand, maar zelf aan den lijve. De neiging om weg te kruipen, de behoefte om op te vallen, het verlangen naar de dood en de angst ervoor, de diepe depressie en het totale verlies van enige verbinding met iets hogers. De radeloosheid of leegte of woede of wat dan ook is niet iets om te vrezen of weg te leggen, het past in de verbinding met degene die meekijkt. Hij kent het wel.

Ik wil niet vergeten vandaag. En leren vertrouwen dat mij niet is gevraagd om de problemen op te lossen maar om aan de verandering te beginnen in het geloof dat het dan afgemaakt zal worden. Daarom zijn we er vanochtend, maar morgen weer en elke dag. U en ik, en hebben we iets nodig dat ons alert houdt op het feit dat wij niet alleen op de wereld zijn.

Zegen.

Deuteronomium 6:10-15

Hebreeën 1:1-14

Johannes 1:1-18

 

Foto: bringthemhere.eu