Er is genoeg voor iedereen

Er is genoeg voor iedereen

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Er is genoeg voor iedereen, dus drinken we samen, samen niet alleen. Dus drinken we samen. Wat een dorst.

Zong Bots. Alweer even geleden. En zwierend rond gedekte tafels, met groot gevulde bekers en de armen in elkaar gehaakt, dronk men elkaar toe, toostte men op de dorst die gevoeld kon worden en de drank die niet alleen de kelen spoelde maar ook het hart verlichtte, op de alcohol die niet alleen het hart verlichtte maar ook de laatste natuurlijke barrieres tussen mens en mens slechtte en de een de ander in de armen deed vallen omdat het nou eenmaal heel fijn is om elkaar in de armen te vallen zonder verwachting, zonder verplichting, zonder etiquette. Niet meer dan vallen. Wat een dorst, wat een verlangen. Als de roes is uitgewerkt, strijken we onze kleren glad, kijken een beetje besmuikt naar elkaar en trekken ons weer terug in onze bastions. De behoeftes aan contact, aan omarming, aan samen gaan weer terug achter de voordeur en mogen er alleen uit als het redelijk is en veilig en vertrouwd. Niet zo jolig of ongeremd, want dat gaat niet. In het gewone leven. De dorst en het verlangen zijn er wel, maar schuilen achter het fatsoen. Maar goed ook hoor, t zou een bende worden anders. Toch? Niet dan?

Jezus van Nazareth deelt vanochtend brood uit. Er zitten duizenden mensen naar hem te luisteren. Op zichzelf al een wonder, gezien het gebrek aan geluidsinstallaties, electriciteit en alles in de heuvels buiten Jeruzalem. Maar misschien sprak hij vooral tegen zijn leerlingen en wilden mensen daar gewoon graag bij zijn. Dat het fluisterde door de groep eromheen. Wat zegt hij? Wat doet hij? Geneest hij al iemand?

Dan test Jezus Filippus, een leerling: ‘waar kunnen we brood kopen om deze mensen eten te geven?’ Filippus antwoordde: ‘zelfs 200 denarie zou niet genoeg zijn om iedereen een klein stukje brood te geven.’ Petrus zei: ‘Er is hier wel een jongen met vijf broden en twee vissen – maar wat hebben we eraan voor zoveel mensen?’ Jezus zei: ‘ Laat iedereen gaan zitten’

Vervolgens begint hij het brood te breken en te delen en kan iedereen er van eten. Er is genoeg. Voor iedereen. Er is over. Een vriendin zei: zie je, als 1 iemand begint te delen, haalt iedereen wat te voorschijn en heb je genoeg. Dat kan. Toch is de conclusie van het verhaal: ‘Toen de mensen het wonderteken zagen wat hij gedaan had, zeiden ze: Hij moet wel de profeet zijn die in de wereld zou komen. Jezus begreep dat ze hem wilden dwingen om mee te gaan en dan tot koning zouden uitroepen. Daarom trok hij zich terug op de berg alleen.’

Het kan dat de mensen toen bijgelovig waren, of achterlijk. En er niets wonderlijks gebeurde: alleen de wet van samen spelen, samen delen. Of iemand kon echt uit het niets iets creëren en voorzag in een behoefte. In een verlangen. Dat er een tijd aan zou breken dat er werkelijk genoeg zou zijn voor iedereen. Dat we samen zouden kunnen drinken. En eten. En we niet er op toe hoefden zien dat we zelf wel genoeg kregen of er wel iets over was voor de volgende dag, omdat de volgende dag er ook een Voorziener zou zijn in brood, eten, drinken en geluk. Zij zagen het wel zitten, zo’n koning. Zeven dagen lang.

Vandaag is mijn crowdfunding z’n derde dag ingegaan. Geld vragen om vrijheid te krijgen om dingen te doen waarvan ik nog niet weet wat het zal zijn. Maar vertrouwen vragen dat er dingen aankomen het komende jaar die absoluut gebeuren moeten, op gebied van kunst, acties, schrijven. En alvast de vrijheid vragen om dan ja te kunnen zeggen en ideeen in realiteit om te kunnen zetten. De regel van crowdfunding is, zeggen ze, dat het niet om geld gaat maar dat je mensen de kans geeft om via jou iets te realiseren wat ze zelf al wilden. Zo ontstaat een beweging. Afgelopen zaterdag vierden we feest met de crowdfunders van vorig jaar. Hen kon ik vertellen wat er allemaal was gebeurd afgelopen jaar, door hen. En dat resulteerde in stralende ogen, warme handdrukken, schouderkloppen en veel geklink met de glazen. Er was genoeg voor iedereen, dus dronken we samen. Samen, niet alleen.

Wij zijn geen broodmakers, de handen van Jezus van Nazareth zijn vrij uniek, maar delen kunnen we wel. Als we eraan beginnen. En dan wordt onduidelijk wie precies wat doet, initiator, mede-maker, geldschieter, supporter, alle rollen lopen door elkaar heen want we maken het samen. Niet alleen. Jezus van Nazareth is een beweging begonnen en die heeft zich verspreid. Van delen en geven. Hij liet zich niet door hen tot koning kronen omdat de pijn ook nog moest komen, het niet-hebben, het opofferen, de lege handen. Maar dit was er ook, dit was het doel, hier ging het heen. Er is genoeg voor iedereen. Als realiteit.

Jeremia 16:10-21

Romeinen 7:1-12

Johannes 6:1-15