Volg de weg en het zal u goed gaan

Volg de weg en het zal u goed gaan

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

‘Volg de weg en het zal u goed gaan’ – PopUpGedachte vrijdag 10 maart

Het is zo’n soort orakelspreuk, een Lord-of-the-Rings-achtige vingerwijzing. Volg de weg en het zal u goed gaan. Ik zie Gandalf hummen en degenen van het reisgezelschap met ontzag kijken naar de vurige letters die deze spreuk zichtbaar maken op de harde rotswanden van de bergen op weg naar Mordor. Volg de weg en het zal u goed gaan.

Het is een belofte en die zijn alleen nodig als het niet voor de hand ligt om die weg te volgen. Een soort van ‘doe nou maar, je zult zien dat het je goed doet’ en met een vies gezicht neem je een hap van het smerige levertraan-achtige drankje dat ervoor moet zorgen dat je weer wat beter wordt. Doe nou maar. Volg de weg. Houd je aan de geboden, zegt Deuteronomium vanochtend, heb ontzag voor Hem, dat is God. De ongeziene, het mysterie, de maker, de aanwezige. Ik beschrijf die met opzet vaag. De kracht toont zich namelijk persoonlijk, gedreven, emotioneel en alles, maar zodra iemand die in een hokje wil stoppen of toe wil eigenen, gaat het mis. Het mysterie moet het mysterie blijven, tenzij het zichzelf vastlegt. En dat heeft het gedaan.

In twee stenen tafelen, zoals dat beschreven wordt in de eerste boeken. Het mysterie achter de werkelijkheid, de kracht en de energie in, onder en rondom deze planeet heeft zich vastgelegd in een aantal leefregels, gekoesterd door het Joodse volk en zo vaak en zo veel onbegrepen door degenen die het probeerden te volgen. Dit is zo’n leefregel. ‘Hij, de grote, de ontzagwekkende, handelt zonder aanzien des persoons en is onomkoopbaar. (positie, sociale status, geld, uiterlijk, IQ, onbelangrijke grootheden), hij verschaft weduwen en wezen recht, neemt vreemdelingen in bescherming en voorziet hen van voedsel en kleding. Ook u moet vreemdelingen met liefde behandelen want u bent zelf vreemdelingen geweest.’

De onzichtbare, ondefinieerbare kracht achter deze wereld wordt getekend met grootheid en ontzagwekkendheid. Waarom? Zodat we dat wat we liever niet willen absoluut wel doen en wat we vrezen en waar we niet toe geneigd zijn toch proberen omdat die machtige dat vraagt.

Het is bijzonder eenvoudig om degenen die niet zo goed voor zichzelf op kunnen komen, niet hun recht of hun positie te geven. Weduwen en wezen heet dat in Israel. Geen juridische status want in het Oude Oosten zijn vaders en mannen degenen die recht konden laten gelden. Maar wat moet een weduwe of wees. Hoe kan een dakloze in onze samenleving zijn stem verheffen? Als Damschreeuwer gaat dat prima, maar verder? Men ziet hem staan, zo gauw hij op hoge toon gaat praten, wil iemand hem naar een afkickkliniek sturen. En hij weet het. Dus hij neemt die positie van de outcast. En verkoopt een krant of houdt een hand op. Het is aan mij en jou om te kiezen om diegene net zo bloedserieus te nemen als je broer of zus of buurman. Niet iemand naar de ogen kijken, maar in de ogen.

Zo ook voor de ondertussen breed gevreesde vreemdeling. Met liefde behandelen want zelf vreemdeling geweest. Niet alleen de opdracht van de almachtige, maar ook de inleving in de ander. Zie in die dwalende reizende, andere taal sprekende, wanhopige ander, jezelf. Zie jezelf, hoe je kunt zoeken naar aansluiting, eenzaam het verband kwijt bent met wat je doet op deze aardbol en waarom, hoe je in de kroeg opeens om je heen kunt kijken en iedereen vrolijk in het gele licht met elkaar ziet praten en zelf niet meer weet wat je hier in godsnaam doet. Dus maar naar buiten of naar huis, morgen weer een dag. Herken in de vreemdeling jezelf, want je bent het zelf. Niet altijd en op andere manieren.

En dat hoeven we niet te romantiseren met: ze zijn allemaal hoogopgeleid, een aanwinst voor ons land, ze brengen lekker eten, etc. Ook de vreemdeling is de ene keer egoïstisch de andere keer altruïstisch, de ene keer begaan, de andere keer gesloten. Het ligt niet in die ander, het ligt in mijn overtuiging dat er achter deze werkelijkheid een grootheid schuilt die zegt: ontvang de vreemdeling warm en het zal u goed gaan.

In de Hebreeënpreek, een van die nieuwtestamentische boekjes aan vroege christenen, staat over Jezus van Nazareth, van wie zij geloven dat hij achter de werkelijkheid aan het stuur zit en op zijn zachte, en onontkoombare manier de wereld in zijn richting stuurt: hij is er een die met onze zwakheden kan meevoelen, laten we zonder schroom naderen tot de troon van de Genadige waar we telkens als we hulp nodig hebben barmhartigheid en genade vinden.

De angst voor islamisering, voor het kwijtraken van het land, voor Geert Wilders, voor wat dan ook kan ons de weg doen vergeten, de weg die we moesten volgen zodat het ons goed zou gaan. En dat is niet erg, het is onze zwakheid. Fair enough. Het wordt niet veroordeeld, het vraagt enkel om verbinding met die kracht achter de geschiedenis die onze weerstand en angst wel begrijpt. En met barmhartigheid en genade die ons weer de weg wijst, die weg. Die welkome weg.

De godheid wordt zo groot geschetst omdat de weg om te gaan niet voor de hand ligt. Het is de gok wagen, in het diepe springen, daarom heet het geloof. Met vurige letters op de wand: volg de weg en het zal u goed gaan.

Deuteronomium 10:12-22

Hebreeën 4:11-16

Johannes 3:22-36