Het is volbracht

Het is volbracht

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Het is volbracht – PopUpGedachte vrijdag 21 april 2017

Het is tijd voor een korte vakantie. Even een week blijven liggen in de ochtend, om daarna fris weer te starten aan een nieuwe serie PopUpGedachtes. Nog eentje dan. Nog één keer die vroege wekker, de knisperige frisheid van de ochtend als ik even buiten sta op ons balkon onder de lichtroze kleurende hemel en zoek naar verbinding met die oude aanwezigheid, die macht achter deze werkelijkheid, en in en dwars door deze werkelijkheid die zich volgens Jezus van Nazareth laat aanspreken als Onze Vader. Daarna sla ik de teksten open en wacht op een PopUpGedachte.

Er is een aanslag gepleegd in Parijs. Een agent doodgeschoten en meerdere gewond. De dader is gedood door de politie en het land is in rep en roer. IS heeft het opgeëist, maar niemand weet of dat nu werkelijk hun werk is. We zullen het waarschijnlijk niet weten ook. Het is noodtoestand in Frankrijk, al heel erg lang. En het ziet er niet naar uit dat dit op korte termijn gaat veranderen. Tegelijk sterven er honderden tegelijk op de Middellandse Zee,  mensen die na smokkelaars betaald te hebben met geweren en stokslagen niet-zeewaardige boten op gedreven worden. Wie toch niet wil, wordt doodgeschoten. En er zijn de kroegjes waarin we vrienden ontmoeten, de familie die zorgt, de liefde die opbloeit nu de zomer weer een beetje in aantocht is. Dat is het geheel en niets heeft voorrang boven iets anders. Wij zijn er, middenin. En de dag begint. Een nieuwe. Een moment om weer onszelf te zijn, een rol te spelen. Maar hoe en wat?

Vanochtend belooft Jezus aan zijn leerlingen voor hij sterft dat er iets na hem komt, iemand, de pleitbezorger staat er, ook wel later begrepen als De Geest. Die gevierd wordt met Pinksteren. En zijn taak is niet per se de vrolijkste, lijkt het: de wereld duidelijk maken wat zonde, gerechtigheid en oordeel is. (en wat niet, dus). Zonde – dat ze niet in mij geloven, gerechtigheid – dat ik naar de Vader ga en jullie me niet meer zien, oordeel – dat de heerser over deze wereld is veroordeeld.

Zonde – dat ze niet in mij, Jezus, geloven. Dat is wat de Geest de wereld duidelijk komt maken. Maar wat is dat dan? In mij geloven? Het betekent elk geval dat je weet hoe te sterven. Dat is Goede vrijdag, dat is Pasen, dat de weg gewezen wordt naar een manier van omgaan met de ander waarin je niet meer je verweert, maar je in staat bent om je te laten aanpakken zonder de moed te verliezen, dat wat je hebt los te laten zonder te verdwijnen, niet te vrezen dat andere mensen je af kunnen nemen wat van jou is, niet meer je recht nemen maar weten dat je alles al hebt. Zoiets. Daar niet in geloven, is het falen van de mensheid. Daarmee graven we ons graf. Dat is de wapenwedloop in het groot en klein die ons kapotmaakt. Denk ik zomaar.

Gerechtigheid dan, wat is dat? Dat ik naar de Vader ga en jullie me niet meer zien. ‘naar de Vader gaan’ staat hier mijns inziens dat Jezus van Nazareth de hoogste plek inneemt op aarde als leidende macht. Hij gaat symbool staan voor wie God is, zijn manier van werken en leven wordt de toekomst, niet die van de behoudzuchtige religieuze en politieke leiders. Het einde van de sterke man (en vrouw), zoals Grunberg dat zo mooi zei. Dat is gerechtigheid.

En oordeel? Dat de heerser over deze wereld is veroordeeld. Dat de stem van de macht, de dicatatuur, de logica die zegt: als jij niet voor jezelf zorgt, desnoods ten koste van een ander, dan ga je te onder – en dat kan niet de bedoeling zijn. Met name dat laatste: dat kan niet de bedoeling zijn – dat stemmetje klinkt steeds reutelender, want het is niet meer almachtig.

Al weer een tijd geleden schreef ik een versie van het beroemde Onze Vader-gebed, zoals dat na Pasen misschien wel zou moeten klinken. De tekst van dat gebed was voor Pasen gegeven, maar met Pasen is de wereld volgens zijn volgelingen definitief veranderd. Misschien dit: Onze Vader, die in de hemel is, uw naam is heilig verklaard (door Jezus van Nazareth), Uw koninkrijk is begonnen, Uw wil vindt plaats nu op aarde, zoals dat ook in de hemel al gebeurde, U hebt ons gegeven wat wij elke dag aan voeding nodig hebben, Onze schuld is vergeven, zoals wij anderen kwijtschelden wat zij ons schuldig zijn, U hebt ons bewaard voor verzoeking en ons verlost van het Kwaad. Amen.

Wat heeft dat dan te maken met Parijs? Met die gezellige kroegjes en met de vluchtelingen in de  Middellandse Zee? Als dit de wereld van Jezus van Nazareth is dan zouden we moeten kunnen lijden als hij, kunnen drinken en delen als hij en kunnen genezen en welkom heten als hij. Misschien dat we dat dan maar gewoon moeten doen. Al het andere gaat voorbij.

PS Rikko neemt dus een weekje vakantie. Vanaf 1 mei is hij weer terug in de vroege ochtend.

Daniël 12:1-13

Handelingen 4:1-12

Johannes 16:1-15