Waarom het beter niet zo goed kan gaan

Waarom het beter niet zo goed kan gaan

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Waarom het beter niet zo goed kan gaan – PopUpGedachte maandag 15 mei 2017

De zon verlicht steeds meer van het zomergroen. De lucht is strakblauw en de wereld wacht een mooie dag. Het is zes uur geweest. De wekker zelf is altijd even schrikken en je afvragen wat er in vredesnaam aan de hand is dat op dit vroege uur iemand je probeert wakker te piepen. Dan daalt het weer in: we schrijven gedachtes in de ochtend. Een paar stappen naar buiten en in de frisse ochtendlucht wakker worden, beseffen dat de wereld groter is dan de agenda en de taakjes die er liggen en contact zoeken met de macht achter deze wereld, God, zo je wilt.

Dan de teksten lezen van de dag, drie bijbelfragmenten zoals die vandaag door allerlei vroom-gelovigen worden gelezen. Ik doe maar mee en vraag me af wat het kan betekenen voor vandaag. En als ik het niet deel, houdt ik het niet vol. Dank dat je luistert, zonder de onuitgesproken verwachting van een nieuwe popupgedachte was ik weer blijven liggen. Je bent mijn stok achter de deur en ik ben je dankbaar. Want het pas nadat ik wakker ben, nadat de ochtendfrisheid mijn hoofd helder heeft geblazen dat ik besef dat het een voorrecht is om op te mogen zijn, en dit mee te maken vóórdat de dag begint.

Vanochtend ligt Jezus bij een geleerde aan tafel, een erudiet religieus, en er loopt een vrouw binnen die niet zo heel lekker bekend staat. Wel bij de mannen in hun fantasieën, hoogstwaarschijnlijk, maar niet in het echte leven. Daar klinkt de afkeuring, natuurlijk. Wat een vrouw. En ze loopt binnen, huilt aan Jezus voeten die nat worden van haar tranen, droogt ze met haar haar, kust ze en wrijft ze in met olie. Extreem intiem. Voer voor voetfetisjisten en de verbijstering van de gastheer moet enorm zijn geweest. Die zegt overigens bij zichzelf: ‘Als hij een profeet was zou hij weten wie de vrouw is die hem aanraakt, dat ze een zondares is.’ Jezus vraagt hem wie dankbaarder zou zijn: iemand die een schuld van honderdduizenden euro’s was kwijtgescholden of een paar tientjes. En zegt dan: jij hebt me de voeten niet gewassen, niet begroet met een kus, geen olie gegeven (zo met je stoffige voeten aan tafel? Klinkt me Oosters beledigend voor de gasten in de oren), zij heeft dat wel gedaan wel.

En dan het zinnetje: ‘haar zonden zijn haar vergeven al waren het er vele, want ze heeft veel liefde betoond. Maar wie weinig wordt gegeven, betoont ook weinig liefde.’

De vrouw is de meest ongelukkige van de buurt, maar kent dus ook de liefde die hoort bij weten dat je geliefd wordt. De geleerde heeft geen idee. Hij hoefde nooit opgevangen te worden, hij hoefde nooit beschermd te worden, hij hoefde niet omarmd te worden omdat hij vond dat hij het niet meer waard was. Het was heel wat als je in zíjn buurt mocht zijn, je mocht dankbaar zijn als je aan zijn tafel kon eten. Hem was vast ook wel eens iets te vergeven, maar mijn hemel, dat haalde het toch niet bij de anderen om hem heen.

Zo ontstaan mooie en lelijke mensen. En als hij dat beseft en breekt en zich afvraagt hoe hij in hemelsnaam weer normaal kan worden, dan is er hoop. Maar tot die tijd. De filosoof Boethius schrijft in 524 hier al iets zinnigs over. En dat gaat over tegenspoed. De nitpicker zal beweren dat de vrouw ‘fout’ is, dat is geen tegenspoed maar verkeerd handelen. Ik geloof niet zo in dat onderscheid. Natuurlijk zijn er keuzes die we maken, maar de staat van ongelukkigheid is vergelijkbaar – ongeacht of iemand de schuld ervan heeft of niet. Sterker nog, de staat van tegenspoed en ongeluk kan wel eens groter zijn als je zelf ook nog eens de schuld ervan moet dragen. Boethius dus, in de vertroosting van de filosofie:

‘Ik ben namelijk van mening dat de mensen er meer bij gebaat zijn als Fortuna (het lot) hun tegenspoed dan wanneer ze hun voorspoed brengt. In het laatste geval spiegelt ze je immers slechts geluk voor en is ze je slechts schijnbaar ter wille, maar in het eerste geval toont ze, juist in haar grilligheid en onberekenbaarheid, altijd haar ware aard. Het is het verschil tussen een Fortuna die je bedriegt en een die je wijzer maakt: tussen een die je geest ketent, door je het genot te gunnen van slechts schijnbare en bedrieglijke genotsgoederen, en een die hem juist bevrijdt door je te doordringen van de ware, broze aard van elk geluk.’

Het heeft het risico dat een hipster met voorspoed even puberaal zwelgt in ongeluk en hoe mooi dramatisch dat kan zijn. Toch is de vrouw in kwestie de gelukkige, voor hem, de gearriveerde is er weinig hoop. Wie veel vergeven is, heeft veel liefde. Dat is een mooie zachte opening voor de week, ik ben benieuwd hoe die zal verlopen. Zegen.

 

Wijsheid 9:1-18

Kolossenzen 4:2-18

Lucas 7:36-50