Geen samengeknepen billen, aub

Geen samengeknepen billen, aub

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Geen samengeknepen billen aub – PopUpGedachte donderdag 15 juni

Twee Duiven doen een rituele balts vlak voor mijn neus, een derde kijkt toe. Zij vliegt weg, hij volgt haar. Hard to get in de dierenwereld, hij wacht nog even voordat hij zijn poging vervolgt. Lui, moe of hoort het bij het spelletje? Alles draait om de seks en eten en drinken in elk geval in het leven van de gevederden hier rondom mijn schrijfplek. Dat is dierlijk, zo hoort het en wij mensen kunnen daarop reflecteren, daar zijn we mensen voor – en we kunnen erop neerzien – ook daar zijn we mensen voor.

De Joods-Christelijke Bijbel is een boek vol moraal. Een poging om de mens te verheffen boven datgene wat het eerste voor de kop komt, omdat het anders een evolutionair bloedbad wordt in de wereld, een gigantische strijd van allen tegen allen. Het Joods-christendom probeert de mens moraal bij te brengen die niet gericht is op het eigen voordeel, die niet de dierlijke instincten volgt waarbij het regelen van eten, drinken en seks voor zichzelf het een en het al is, goedschiks of kwaadschiks. Het gaat over opoffering, dienen, zelfverloochening en meer van dat soort fraais.

Toch kun je ook te ver gaan. Dat je met samengeknepen billen je onthoudt van het leven. Een verwijt wat nogal vaak klinkt van mensen die van buitenaf de kerk en christendom beschouwen. De eeuwige vraag in de kroeg als duidelijk werd dat je een gelóvige student was: ah, dan mag jij dus geen seks voor het huwelijk he?’ met medelijden, spot of weerzin. Want wat een treurige levensverneinung was dat christendom.

Paulus waarschuwt vanochtend zijn protégé Timotheus: De Geest zegt nadrukkelijk dat in de eindtijd sommigen het geloof zullen verlaten, doordat ze luisteren naar dwaalgeesten en wat de demonen hun leren. Ze worden hiertoe aangezet door huichelachtige leugenaars …’ Nou, Paulus, weer eens van dik hout zaagt men planken om mee te meppen. Wat leren die demonen, dwaalgeesten en huichelachtige leugenaars dan wel niet? ‘.. huichelachtige leugenaars die hun eigen geweten hebben dichtgeschroeid, die het huwelijk verbieden en hen dwingen tot onthouding van voedsel dat God gechapen heeft om door de gelovigen, die de waarheid kennen, onder dankzegging te worden gegeten.’

Dus Paulus is zo boos omdat er mensen met dichtgeschroeide gewetens, misschien een overtreffende trap van samengeknepen billen, anderen het huwelijk verbieden en voedsel. Eten, drinken en seks. De duivenfocus, zeg maar. Woedend kan hij erover worden, over dat soort ascese. En het punt zit in het dwingen overigens, want Paulus als single vindt zijn leventje prima zo. En raadt het zelfs aan, goed voor de focus, zegt hij; dat single-schap.

Maar het verbieden van huwelijk en seks, het verbieden van eten en drinken. Hij kerft het in de bladzij: ‘Alles wat God geschapen heeft is goed. Niets hoeft te worden verworpen als het onder dank wordt aangenomen, want het is geheiligd door het woord van God en door het gebed.’ Kom maar door met dat varken zou je zeggen. Álles is goed. Dank ervoor met je ziel en ontvang het. Laat dat in Godsnaam ook voor de seks gelden lieve christenen die gereformeerd als ik, toch met wat samengeknepenheid zijn grootgeworden.

Het is terecht dat de moraal ons leert dat er meer is dan eten, drinken en seks. Dat we een andere levenstaak hebben dan de duiven hier om me heen. Maar wie daarin doorschiet en onthouding voorschrijft, dat je er niet van mag genieten, dat je er niet aan mag komen, die krijgt onder uit de zak van Paulus. Gelukkig.

Hij voorspelt dat deze mensen zullen komen en met voorspellingen moet je altijd voorzichtig zijn, maar in dat kader is het interessant om te beseffen dat enige tientallen jaren of mogelijk twee- of driehonderd jaar na Paulus er een sterke ascetische stroming ontstond onder Christenen. De beweging groeide en het vele eten en drinken samen werd toch gezien als een lagere vorm van moraal. Dat is het moment dat het breken van het brood werd losgekoppeld van de maaltijd, en de wijn niet meer rondging, maar een sipje werd, uitgedeeld door een priester in een apart gebouw, niet meer bij de mensen thuis. Het hele karige avondmaal, de van de maaltijd losgescheurde eucharistie is mede een gevolg van de hier door Paulus gehate samengeknepen-billen-mentaliteit. Terug aan tafel, terug naar de drinkgelagen, de gedeelde echte broden en het danken voor de overvloed.

Terwijl ik afrond komen er twee vlaamse gaaien op de dakrand vlakbij ook hún balts doen. Fijn dat de illustraties gewoon komen aanwaaien, aanvliegen moet ik zeggen. En vlaamse gaaien zijn prachtig, wist je dat?

 

Ruth 3:1-18

1 Timoteüs 4:1-16

Lucas 13:31-35