Durven verlangen

Durven verlangen

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Durven verlangen – PopUpGedachte 3 juli

De vogel zit ergens recht voor me, het is moeilijk voor te stellen hoe zo’n verdragend geluid uit zo’n klein lijfje voortkomt. In het groen koert, kirt, trilt, tettert en zingt het uit alle macht. Of het beantwoord wordt? Ik kan het niet horen, maar het lijkt de zanger ook niet te deren. Het zal de stem laten horen. Er zijn. Bestaan.

Zoals de blinde bedelaar vanochtend. Ik lees over hem omdat hij langs komt in de fragmenten die deze dag te lezen zijn gegeven door een oud kerkelijk leesrooster. Er komen op deze stille ochtenden koningen, profeten, priesteres en apostelen voorbij. Terwijl om me heen mensen slapen, breken de teksten een oude wereld open, fragmenten van formaat omdat ze de mensheid hebben gestuurd al eeuwenlang. En voor mij en ons de vraag: wat nu, wat vandaag, deze specifieke maandag? Wat heeft dit met ons van doen?

De blinde bedelaar zit langs de weg en hij schreeuwt. Zie zijn ongerichte ogen die niet zien wie en wat er op het pad komt, maar hij roept in het wilde weg. ‘Jezus, zoon van David, heb medelijden met mij.’ En hij krijgt meteen op z’n flikker. Degene die vooroplopen snauwen hem toe dat hij moet zwijgen, maar hij schreeuwt des te harder.

Vind ik fascinerend; Degene die voorop lopen snauwen hem toe dat hij moet zwijgen. Een reflexmatige handeling? De man verstoort de orde. We kunnen allemaal wel de hele tijd bleren om de aandacht van Jezus, maar he, we zijn onderweg. Sluit maar gewoon achter aan in de rij, je tijd komt wel. Er volgen de hele tijd mensen met ziektes, wie denk je wel dat jij bent dat deze hele parade opeens tot stilstand zou moeten komen, hou je mond. Sluit aan als je wilt en anders heb je pech. Dit doen we niet, vriend. Zoiets.

Hoe vaak snauw ik mijn eigen verlangen niet terug in zijn hok? Zo van; je kunt dat allemaal wel willen, maar zo werkt het niet he. Je moet werken voor je nieuwe baan en wie voor een dubbeltje geboren is… Niet zo staren, zo gaan de dingen nou eenmaal, geef je eraan over. Maar de man langs de kant van de weg blèrt alleen maar harder.

Jezus: ‘wat wilt u dat ik voor u doe?’ Hij is gestopt met schreeuwen. Zijn oproep om toch vooral medelijden met hem te hebben is weggestorven, de stembanden nog rauw en de uitdrukking op het gezicht gaat langzaam van verbeten naar verlangend. ‘Dat ik weer zien zal’. Meer niet.

Uw geloof heeft u gered. Uw verlangen heeft u gered. Dat u de mond open trok en bleef schreeuwen en hoop hield tegen de klippen op. Dat heeft u gered.

Er is een hele stroming in christendom die zegt dat je zult krijgen wat je verlangt; of dat nu gaat over parkeerplaatsen, auto’s, de partner van je leven, de baan van je leven. Gewoon erin gaan staan en dan krijg je het wel. Bloody nonsens. Als het christendom gevormd is door de man Jezus van Nazareth die eenzaam bloedend stierf en anderen oproept om hem daarin na te volgen, dan is er voor allerlei dikdoenerige rijkdom geen plaats. Wel voor verlangen, en hoop en geloof.

Durf ik te verlangen. Dat ik zal zien wat ik moet doen in de PopUpKerk. Dat ik zal zien wat de ander nodig heeft. Dat ik zal zien dat er meer is achter de direct zichtbare werkelijkheid. Dat ik zal zien wanneer ik mijn mond moet houden, wat en wie ik achter me moet laten en wat en wie mijn toekomst is. Durf ik te verlangen om te zien met dezelfde intensiteit als de man op de weg? Of ben ik vooral bezig met hoe de dingen horen te gaan in de wereld en snauw verlangende stemmen naar de kant van de weg. Hou je mond, je stoort. Of wil ik niet de maker lastig vallen met mijn verlangen – maar verlangen is hier geloof! Zonder verlangen geen zicht.

Ik weet niet of ik hou van de kwetsbaarheid die bij verlangen hoort, maar het is wel de weg om te gaan. Ik weet niet of ik zin heb in de kwetsbaarheid van hoop en het uitspreken ervan omdat teleurstelling altijd op de achtergrond loert en grauwstemmen die zeggen dat je moet zwijgen gemeen pijn kunnen doen. En toch. Uw geloof heeft u gered. En uw schreeuw. Wat verlang ik? Durf ik dat  nog? Zo, deze week?

1 Samuël 10:17-27

Handelingen 7:44 – 8:1a

Lucas 22:54-62