Hoe moet je dat allemaal weten dan?

Hoe moet je dat allemaal weten dan?

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag. 

Hoe moet je dat allemaal weten dan? – PopUpGedachte woensdag 12 juli

Het regent. Een gestage monotone ruis dringt door in alle kieren van het huis. Een eenzame meeuw klapwiekt zich een weg door de druppels. Verder is het stil. Alles glimt en het schemert. Een soort tussengebied, je wacht even voordat je naar buiten gaat tenzij het niet anders kan. Gisteren was het volop zomer, dan nodigt de dag je uit om op pad te gaan. Nu wachten de dieren, een enkele vogel fluit en wij blijven liefst nog even binnen, achter een scherm van ruisende regen die alle geluiden dempt.

Nog deze week lees ik de teksten, dan neem ik een maand pauze. Vakantie van een ritueel dat bedoeld is om ritme aan te brengen in mijn leven en houvast te geven in de keuzes van de dag, dat bedoeld is om me te oefenen in focus. Niet de agenda, niet dat wat van me gevraagd wordt door wie dan ik, maar de eigen bewuste keuze om eerst de oude wijsheid te laten spreken. En daarvan dan vakantie nemen? We doen het maar. Een reset kan geen kwaad.

Vandaag gaan de teksten over kennis, aanvoelen, focus, begrijpen hoe het zit. En soms lijkt het voor de hand te liggen: Jonathan, de zoon van de allereerste koning van Israel, Saul, die beseft dat zijn vader aan het doordraaien is en dat de God van zijn volk een nieuwe favoriet heeft, namelijk David. En hij zegt: ‘blijf ook aan mijn huis altijd je trouw tonen ok wanneer Jahweh de vijanden van David van de aardbodem verdelgt.’ Inclusief zijn eigen pa, hè? Jonathan weet iets, voelt iets en zweert zijn trouw aan David, als vriend, maar dat niet alleen. Ook omdat hij weet dat de toekomst voor David is.

Weten is dan een gekke term. Weten is iets dat je met proefjes vaststelt, toch? Dat je kunt beredeneren. Dat je kunt uitleggen aan de ander zodat diegene het ook kan weten. Toch hebben wij ook de uitdrukking: ‘ik wéét het gewoon’. Dat is een ander weten. Een eenzaam weten want het is niet over te dragen. Maar je wéét het. Kan ook zo weer voorbij zijn trouwens, want hoe vaak wísten we niet dat de ander de ware was totdat we een week later opeens duizend procent zeker wisten dat hij of zij het niet was. Ook dat gebeurt. En die laatste konden we vaker beter uitleggen – waarom hij of zij het niet was – dan de eerste.

Toch hebben we in ons een tool waarmee we kunnen weten wat we niet kunnen weten. Niet logisch deduceerbaar, maar absoluut vaststelbaar. Niet uitlegbaar, wel kenbaar. En we worden ervoor verantwoordelijk gehouden, dat we die kennis benutten. Net als het leerdeel van ons denken, moet ook het aanvoelend weten van ons denken volwassen worden en dat vraagt om inspanning en focus. Waar je je mee voedt.

Herodes heeft er vanochtend genoeg van dat Petrus is ontsnapt en hij vertrekt naar een andere plaats waar hij in vol ornaat een fikse redevoering houdt. Is het zijn gedeukte ego? In elk geval is men onder de indruk en scandeert: de stem van een god en niet van een mens. ‘Terstond’ staat er ‘sloeg hem een engel van de Heer omdat hij aan God niet de verschuldigde eer had gegeven’. Het werd zijn dood. Hij had het moeten weten. En kunnen weten. En verantwoordelijkheid ervoor moeten nemen. Niet de scanderende menigte wordt aangepakt maar Herodes die het zich liet welgevallen. Voelt als brute straf maar die Bijbel is nou eenmaal nogal grof en kneiterhard soms. Aan de andere kant; Herodes was een beest. En dat is een belediging voor de meeste beesten.

We moeten het weten. Herodes moest het weten. Jonathan wist het. En het vraagt om oefening. Om prioriteiten in wat we belangrijk vinden. Zodat we in een onverwachte situatie weten wat te doen, te zeggen, te denken. In de onverwachte situatie is het te laat, het moet al geoefend zijn. Als een pianist bedenkt dat het moment van het concert zelf vroeg genoeg is om met piano spelen te beginnen, gaat het niet goed komen. Er komt een concert, er komt een toekomst waarin je moet spelen voor publiek, waarin het erop aankomt, dan moet er dus thuis geoefend totdat het klopt.

Vanochtend zijn de religieuze leiders in Jezus’ dagen verbijsterd dat hij met tollenaars en zondaars eet. Moeilijk voor te stellen wat dit betekent, maar is het iets als beste vrienden zijn met een veroordeelde pedo? Waarvan helemaal nog niet publiek bekend is dat hij door het stof is gegaan? Jezus zegt: Niet gezonden hebben een dokter nodig maar zieken. Ik ben niet gekomen omrechtvaardigen te roepen maar zondaars. Totale onvoorbereide mindswitch. Ben je hard aan het werk om aanvaardbaar te zijn voor de eeuwige, zegt degene die de eeuwige representeert dat hij vanwege je rechtvaardigheid je passeert. Je was met jezelf bezig, dat was de oefening die je voor jezelf had bedacht en je focus. In plaats van de wereld, wie er hulp nodig had, beseffen dat jezelf zoveel nodig hebt en dat oefenen. Nooit te laat voor een mindswitch, maar ook nooit te vroeg om eraan te beginnen.

Hoe moeten we het allemaal weten, dat wat we niet kunnen weten? Ik weet het ook niet. Ik lees. En bevraag. En zoek de verwarring om te leren voelen wat er echt toe doet. Het te weten, zonder het vast te willen leggen of uit te kunnen leggen zelfs. Het blijft regenen, de dag is begonnen, de ruis duurt voort. Nog even mijmeren, lezen, geloven dat het ons gegeven wordt om te weten wat te doen, te zeggen, te denken, dat het ons wordt gegeven omdat er om ons wordt gegeven.

 

1 Samuël 20:1-23

Handelingen 12:18-25

Marcus 2:13-22